วามสุขล่ะก็ เมื่อถึงเวลาที่พี่น้องของเขาบาดเจ็บ แล้วพวกเธอเกิดไม่ช่วยขึ้นมา นั่นก็แย่แล้วเขาในฐานะพี่ใหญ่ คงได้แต่สละชีพตัวเองแล้ว…“แล้วชื่อล่ะ? มาจากอะไร?” หยางลี่ถามอย่างอยากรู้ แต่ก็ถูกเพื่อนของเธอเสี่ยวจิงดึงไว้ พร้อมกับผลักเข้าไปในรถตู้ รถตู้คันนี้เป็นรถที่ฉินเฉายืมมาจากบริษัทโล่สีฟ้า มีด้วยกันสามตอน ไม่เล็กไม่ใหญ่ อย่าว่าแต่สี่คนเลย ต่อให้เข้ามา 7 – 8 คนก็ไม่มีปัญหาด้วยเหตุนี้ถึงแม้สองสาวจะเข้ามา ก็ไม่ได้เบียดกันเท่าไหร่ กลับกันกลับเพิ่มความสดชื่นให้กับรถคันนี้แทน“ จะว่าไปแล้ว เรามาทำความรู้จักกันดีกว่า ฉันและเสี่ยวจิงเป็นเพื่อนโรงเรียนพยาบาลในตัวจังหวัด ปัจจุบันกำลังฝึกงาน! แล้วคุณล่ะสุดหล่อ!”“เอิ่ม… คือ” ฉินเฉาคิดในใจ จะให้แนะนำตัวอย่างงั้นเหรอ? อย่าบ้าน่า ตัวฉันมีอะไรที่ไหนกัน“ดูเหมือนว่าสุดหล่อจะไม่ค่อยชอบพูดเท่าไหร่” หยางลี่ดูเหมือนผิดหวัง“เล่ยจื่อ” เสี่ยวจิงไม่มีเวลาไปสนใจความเศร้าของเพื่อน แต่เรียกชื่อแฟนหมาด ๆ ของเธอออกมาแทน“หือ!” เล่ยจื่อชะงักจากการแทะซี่โครง เมื่อได้ยินเธอเรียก เขารีบวางตะเกียบลง ปิดกล่องข้าแล้วเงยหน้าขึ้น “เสี่ยวจิงมีอะไรจะพูดเหรอ!”“นายรู้อะไรเกี่ยวกับหัวหน้านายบ้าง พูดมาเลย”ฉินเฉาคิดในใจ ผู้หญิงคนนี้ ไม่ทันไรก็ทำตัวเป็นภรรยาแล้ว เรื่องของฉัน ทำไมเล่ยจื่อจะต้องไปบอกคนอื่น“ได้!”แต่เล่ยจื่อกลับไม่แม้แต่จะหยุดคิด ทั้งยังหักหลังเขาอย่างรวดเร็ว!บัดซบ! ไ
