มวดคิ้ว “กับนายน่ะเหรอ?”ลูกจ้างของบริษัทโล่สีฟ้าที่อยู่ที่นี่ กำลังทานข้าวเที่ยงอยู่ เมื่อได้ยินก็พลันเดินมา มองมาที่อู่เจินฉีที่กล้ามาหาเรื่องอย่างชั่วร้ายและในตอนนี้เอง คนของบริษัทวีนัสก็ได้ล้อมเข้ามา พวกเขาทุกคนต่างเต็มไปด้วยท่าทางขู่ขวัญ เหมือนต้องการเปิดศึกกับบริษัทโล่สีฟ้า“เย่ชิง นายสั่งสอนคนของนายอย่างนี้เหรอ?” ฉินเฉาที่นั่งอยู่ในรถพูดกับเย่ชิง“เสี่ยวฉี นายทำอะไร กลับมาเดี๋ยวนี้”เย่ชิงเดินมา เฟิงเสี่ยวรั่วก็เดินมาด้วยกันกับพี่ชิงคนนี้“พี่เย่ ผมไม่พอใจ!”อู่เจินฉียืนนิ่งไม่กลับไป กลับกัน เขากลับพูดว่า “ทำไมบริษัทโล่สีฟ้าที่เป็นเพียงบริษัทเล็ก ๆ ระดับสาม ถึงได้มีคุณสมบัติเข้าร่วมงานนี้!”“ ไอ้เวรอู่เจินฉี แน่จริงแกลองพูดอีกทีสิวะ!”เล่ยจื่อเป็นพวกอารมณ์ร้อน ถูกชูซานที่อยู่ข้างหลังดึงไว้“ฉันพูดว่า บริษัทโล่สีฟ้าของพวกแกเป็นแค่ของเกรดสาม!” อู่เจินฉีดูถูก ยิ่งกว่านั้น ยังชี้ไปที่ฉินเฉาแล้วพูดว่า “แล้วก็ ไอ้สารเลวนั่น มันกล้าลวนลามเพื่อนร่วมงานของบริษัทของเรา ถ้ามันยังเป็นผู้ชายอยู่ ให้ออกมาสู้กับฉันตัวต่อตัว!”“ดูท่า เสี่ยวฉีจะโมโหสุด ๆ แล้ว” เย่ชิงพูด พร้อมกับมองไปที่ฉินเฉาแล้วพูดว่า “นายก็เห็นแล้ว ฉันควบคุมเขาไม่ได้”“ถ้านายไม่อยากให้ฉันจัดการมันให้นาย ก็มาลากมันออกไป”ฉินเฉานั่งอยู่ในรถ ล้วงบุหรี่ออกมาสูบ แล้วพูดว่า “ไม่อย่างนั้น ฉันกลัวว่าถ้าช้ากว่านี้ ต่อให้นายอยากจะลากมันออกไปก็ท
