สุดก็พบโอกาส เริ่มใช้ความสามารถเล็ก ๆ ของเขา สร้างหนามน˺าแข็งหลายสิบอันบนท้องฟ้าให้ตกลงมา เสียบแทงใส่ร่างของศัตรูจนทะลุไปเมื่อจัดการศัตรูพวกนี้เสร็จ เขาก็หมุนตัว เดินไปที่หญิงสวมหน้ากากนั่น“อืม” หญิงสาวคนนั้นพยักหน้า ไม่พูดมาก พร้อมกับมองไปทางเรือ“ตาย!”ในตอนนี้เอง อ้ายเสี่ยวเสวี่ยได้จับขาของมนุษย์กบ พร้อมกับเหวี่ยงเขาลงจากเรือ ที่น่าเศร้าคือ เขาไม่ได้ตกลงในทะเล แต่ตกลงบนท่าเรือตูม!ชายคนนี้เป็นราวกับกระสอบทราย เมื่อตกลงกับพื้น กระดูกทั่วร่างก็แตกออกเป็นชิ้นด้วยแรงเหวี่ยงเขาไม่มีแม้แต่เวลาจะโอดครวญ ลมหายใจก็ขาดห้วงไป“หุ่นเชิดปีศาจอีกคน…”ชีมองไปที่อ้ายเสี่ยวเสวี่ย พร้อมกับพูดพึมพำ “ดูเหมือนว่า นับวันเขาจะยิ่งเติบโตรวดเร็วขึ้นทุกที…”มนุษย์กบที่เหลือ เมื่อเห็นว่าสถานการณ์ยิ่งมายิ่งเลวร้าย ก็ได้กระโดดลงทะเลหนีไปเฟิงเสี่ยวรั่วถอนหายใจในห้องโดยสาร ลดปืนที่สาดกระสุนออกไปลงนี่มันตื่นเต้นเกินไปแล้วเพราะว่าหน้าที่นี้มีทหาร มีรัฐบาล จึงคิดว่าจะปลอดภัยแน่นอนแต่ไม่คิดเลยว่ากลุ่มคนพวกนี้จะใจร้อน เข้ามาลงมือตั้งแต่ท่าเรือทำให้ตัวเธอแทบตาย“ไม่เป็นไรใช่มั้ย?”ฉินเฉาถามอ้ายเสี่ยวเสวี่ย“ไม่เป็นไร” ถ้าไม่ได้เป็นหุ่นเชิดปีศาจ อ้ายเสี่ยวเสวี่ยอาจจะมีอันตรายไปแล้วแต่เธอเป็นหุ่นเชิดปีศาจ ยิ่งกว่านั้น ยังเป็นกระทิงปีศาจเก้าเร้นลับซึ่งมีพลังป้องกันสูงที่สุดอย่าว่าแต่ระเบิดไม่กี่ลูกเลย ต่อให้เป็นมิสไซล์ ก็ทำลาย
