้อยไม่มีใครพูดอะไร ชีก็เดินมาด้านข้างฉินเฉา มองมาที่เขา“ฉินเฉา คือ…”“หือ?” ฉินเฉามองไปที่สาวงามหน้ากากฟินิกส์ที่ไม่ได้เจอมานานไม่รู้ว่าเธออยากจะพูดอะไรชีกุมกำไลเก้ามังกรบนข้อมือ สุดท้ายก็กัดริมฝีปาก ส่ายหัว แล้วพูดออกมา“ไม่มีอะไร นายเหนื่อยแล้ว”“ไม่นับว่าเป็นอะไร นี่เป็นหน้าที่และเกียรติของบริษัทโล่สีฟ้าของฉัน” ฉินเฉายิ้ม คำพูดของเขาไปตอแยเฟิงเสี่ยวรั่วที่อยู่ใกล้ ๆ ให้ถลึงตาใส่เขาเสี่ยวหลี่ไม่ประหลาดใจเลยว่า บริษัทโล่สีฟ้าและสาขาที่ 7 มีความสัมพันธ์กัน ที่แท้พวกเขาก็รู้จักกันจริง ๆ !“เจ้าหน้าที่อ้าย ฉันคือตัวแทนพิเศษของสาขาที่ 7 รับหน้าที่มารับของ”ร่างสูงโปร่งของชีที่ใส่ส้นสูง เมื่อยืนอยู่ต่อหน้าอ้ายเสี่ยวเสวี่ย ทำให้อ้ายเสี่ยวเสวี่ยเตี้ยกว่าเธอหนึ่งศีรษะอ้ายเสี่ยวเสวี่ยนั้น ประหลาดใจกับเวทย์วิชาของชี“ขอบคุณที่เหนื่อยยาก ตอนนี้ ของนี้ ให้ฉันจัดการเอง”“เป็นหน้าที่ของฉันอยู่แล้ว” อ้ายเสี่ยวเสวี่ยยิ้ม มองไปที่หญิงสาวสวมหน้ากากตรงหน้า แต่ไม่ได้ส่งกล่องให้ “แต่ฉันยังสงสัยฐานะของเธอ จะเป็นไรมั้ย ถ้าเธอจะถอดหน้ากากออก?”“ขอโทษด้วย คงจะไม่ได้” ชีส่ายหัว “หน้ากากนี้คือฐานะของฉัน”“งั้นก็ต้องขอโทษด้วย ฉันไม่สามารถเชื่อเธอได้” อ้ายเสี่ยวเสวี่ยกอดกล่องไว้ “ดังนั้น ฉันไม่สามารถส่งของนี้ให้เธอดูแลได้”“ดูเหมือนว่าฉันคงต้องแย่งมาอย่างเดียวแล้วสินะ”ดวงตาหลังหน้ากากของชีเป็นประกายวาบ“เธอสามารถลองได้”
