ับชาติอยู่ ตอนนี้เรายังไม่ได้ไต้หวันกลับคืนมาผมล่ะเป็นห่วงจริง ๆ พอคิดถึงเรื่องนี้ทีไรใจผมก็รู้สึกหดหู่ขึ้นมาทิ้ง แต่ที่ผมน˺าลายไหลก็เพราะว่า ผมคิดไปถึงตอนที่ยังเรียนอยู่ในโรงเรียน ผมคิดถึงไส้กรอกย่างสไตล์ไต้หวัน ตอนนั้นราคาของมันแค่หนึ่งหยวนเท่านั้นเอง ทั้งถูกทั้งอร่อย ตอนนี้ เงินเดือนไม่ขึ้น แต่ของก็ขึ้นราคา ไส้กรอกตอนนี้ราคาขึ้นเป็นสามหยวนแล้ว ช่างน่าเศร้าจริงๆ … บอสซู ในโรงอาหารมีไส้กรอกขายหรือเปล่า บอสซู?”ฉินเฉาหันกลับไปมอง เขาพบว่าสองพี่น้องตระกูลซูได้จากไปแล้วฉินหลิงก็เลิกงานไปทานข้าวแล้วเหมือนกันฉินเฉารู้สึกโกรธ นี่เป็นครั้งแรกที่ชายสุดหล่อคนนี้ได้พูดความในใจแต่พวกเธอกลับหายหัวไป“นี่ รอผมด้วย! ผมยังไม่ได้กินอะไรเลย!”ขณะที่ฉินเฉากำลังยุ่งกับการไล่ตามสองพี่น้องสุดสวยตระกูลซูอยู่นั้น ในบ้านพักหลังใหญ่หลังหนึ่งในเมืองซู่หนานปัง!ซูเหยาในชุดสูทสีขาวขว้างมือถือลงพื้นอย่างแรง“บอสซู ทำไมคุณเป็นแบบนี้?” แมรี่ที่นั่งอยู่ข้างเตียงยืดตัวเข้ามาเผยให้เห็นองค์เอวที่คอดกิ่ว พร้อมกับสีหน้าสงสัย“เจ้าพวกสเกลตั้นบัดซบ ฉันส่งเงินไปตั้งมากมาย กับอีแค่คนแค่สองคน พวกมันก็ไม่มีปัญญาจัดการให้ฉัน!”ครั้งนี้ซูเหยาโกรธหนักมาก สิ่งของบนโต๊ะดื่มชาด้านหน้าถูกขว้างร่วงลงมากองกับพื้นพรม“บอสซู อย่าได้โมโหอย่างนี้…”แมรี่ที่แทบจะเปลือยท่อนบน หน้าอกอันอุดมสมบูรณ์คู่นั้นของเธอแกว่งไกวล่อตาซูเหยา แต่เธอไม่ใส่ใจ เอื
