จัดเสื้อโค้ตให้เข้าที่เข้าทาง จากนั้นก็เดินไปที่ห้องทำงานของซูเฟย“หืม ฉินเฉา?”ฉินหลิง เลขาสาวผู้เย้ายวน เธอนั่งทำงานอยู่ด้านนอก เมื่อเห็นฉินเฉาท่าทางของเธอก็ดูตกใจอย่างที่สุด “ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ ได้ยินมาว่านายไปทำงานที่บริษัทโฆษณา มีอะไร หรือว่าอยากจะขายโฆษณาให้โรงเรียนเรา?”“นี่ เลขาฉิน ดูคุณพูดสิ ทำยังกับผมเป็นคนนอก”ฉินเฉาเอามือถูจมูกแล้วพูด “จะให้พูดแล้ว โรงเรียนกวงหยวนนี้สำหรับผมแล้วก็เหมือนกับเป็นบ้านหลังหนึ่ง วันนี้ เมื่อกลับมาที่บ้าน ก็ต้องมีเรื่องดีอยู่แล้ว”“คนอย่างนายมีเรื่องดี ๆ ด้วยเหรอ?”ฉินหลิงพูดอย่างสงสัย“แน่นอนสิ ผมไม่ใช่ดาวไม้กวาดนะ” ฉินเฉายิ้ม ชี้ไปที่ประตูแล้วพูดว่า “บอสซูอยู่ข้างในมั้ย?”“ฉันก็ว่าแล้ว ว่านายไม่ได้มาหาฉันที่เป็นแค่เลขาหรอก” ฉินหลิงเหมือนกินอะไรเข้าไป พูดอย่างเย็นชาว่า “อยู่ข้างใน รีบไสหัวไปเจอเธอได้แล้ว! แต่ว่าขอเตือนนายไว้ก่อนนะ เหมือนว่าผู้อำนวยการซูจะอารมณ์ไม่ดี อย่าได้ไปทำอะไรให้เธอโกรธเข้าล่ะ!”“อารมณ์ไม่ดี?” ฉินเฉาคิดในใจ ผู้หญิงคนนี้กลายเป็นพี่สะใภ้ของเขาแล้วไม่ใช่หรือ? จะพูดไปแล้วก็เป็นจริง ๆ นั่นแหละ“ แหมมมม น้อยใจไปได้เลขาฉิน อันที่จริงผมมาเยี่ยมคุณเหมือนกัน!” ฉินเฉากลัวว่าเลขาสาวคนนี้จะโทษตัวเอง ดังนั้นจึงพูดเล่นว่า “เลขาฉินสวยออกอย่างนี้ ผมจะไม่สนใจคุณได้ยังไง”ซูจีที่รออยู่ใกล้ ๆ เมื่อได้ยินก็กัดฟันกรอด ในใจของเธอพูดว่า เจ้าสารเลวนี่ อ
