บับนักเรียนทั่วไปแต่ใส่เครื่องแบบสาวออฟฟิศ ร่างของเธอเหมือนกับส่งกลิ่นอายของผู้ใหญ่ที่มากความสามารถออกมา“อาจารย์ซู ได้ยินมาว่าคุณไปอเมริกา ฉันคิดถึงคุณมากเลย พี่ใหญ่ฉิน พี่ไปรับอาจารย์ซูมาเหรอคะ?”ก่อนหน้านี้ถ้าเธอเห็นฉินเฉาเธอจะอายจนไม่กล้าพูดออกมา แต่ตอนนี้กลับพูดออกมาได้อย่างเป็นธรรมชาติ“อืม ใช่แล้ว” ฉินเฉาคุ้นเคยกับการลูบหัวฟางเหวิน “ไม่ได้เจอกันนาน เธอเปลี่ยนไปนะ”“เพราะทำงานน่ะค่ะ” ฟางเหวินรวบผมที่ไม่เป็นทรงของเธอ มัดเป็นมวยไว้ข้างหลัง “พี่ใหญ่ฉินก็เหมือนกัน ไม่เปลี่ยนไปเลย อาจารย์ซูคุณขาวขึ้นนะคะ”“ฮิฮิ เธอดูออกด้วยเหรอ” ซูจียิ้มออกมาอย่างมีความสุข ฉินเฉาพูดในใจ ไม่ใช่เพราะเป็นแวมไพร์หรอกเหรอ ถึงได้ขาวอย่างนั้น ภูมิใจอะไรกัน“ครั้งก่อน เห็นพี่ใหญ่ฉินในโรงพยาบาล” ฟางเหวินพูดกับฉินเฉา“ครั้งนี้ เห็นพี่ใหญ่ฉินสบายดี ฉันก็สบายใจ”ฟางเหวินรู้ว่าเธอชอบชายตรงหน้านี้มากมายขนาดไหนเธออายุ 23 ปีแล้ว เพราะการตายของลูกพี่ลูกน้องของเธอ ทำให้เธอต้องทำงาน แบกรับความคาดหวังของทางบ้านไว้บนบ่าฟางเหวินคือผู้สืบทอดตระกูลฟางอย่างถูกต้อง เธอต้องเรียนรู้หลายสิ่งเพื่อเติบโตขึ้นบางที หลังจากนี้ ฉันคงยากจะพบกับชายแสนวิเศษนี้อีกครั้งเห็นเขาตอนนี้ ฟางเหวินอดไม่ได้ ทุกสิ่งล้วนเปลี่ยนไป“ครั้งก่อนไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร ตั้งใจฝึกงานล่ะ” ฉินเฉายิ้ม จากนั้นก็หันไปทักหู่หลี่ลี่ “ไง แม่จิ้งจอกสาว ทำไมวันนี้เงียบไปล่ะ?
