“ไสหัวไป!”ฉินเฉาดึงกระบี่ปทุมพิสุทธิ์ออกมา บนตัวกระบี่มีเปลวเพลิงสีดำลุกโชน นี่เป็นการผสมพลังของฟินิกส์ทมิฬเข้าไปในตัวกระบี่ จากนั้นก็แทงใส่มีดสั้นสีทองของแคโรลีน“หืม?” แคโรลีนกระพือปีก บินทะยานขึ้นไปบนอากาศมองลงมาที่มีดสั้นของตัวเอง จากนั้นก็มองไปที่กระบี่สีดำของฉินเฉา “ทำไมถึงได้มีของที่ป้องกันลองกินุสได้?”“ตอนลงนรกก็ไปถามกับซาตานเอาแล้วกัน!”ฉินเฉากระพือปีก ร่างของเขาก็กระโจนขึ้นไปในอากาศ พร้อมกับกระบี่ยาวในมือฟันเข้าที่หน้าอกของควีนแวมไพร์“คิดว่าแค่นี้จะต่อกรกับฉันได้?” แคโรลีนยื่นมือออกไป ในอากาศมีหนวดสีดำนับไม่ถ้วนโผล่ออกมา แทงเข้าใส่ฉินเฉาจากทุกทิศทาง ราวกับโซ่ตรวนที่ผูกมัดฉินเฉาไว้ตรงหน้าแคโรลีน ฉินเฉาตอนนี้เหมือนกับดักแด้ที่อยู่ในฝัก“แหม ๆ ๆ พ่อหนุ่มหน้าขาว ฝีมือแค่นี้ยังคิดจะมาแหย็มกับคนอื่น?”แคโรลีนกระพือปีกบินมาตรงหน้าฉินเฉา พร้อมกับควงมีดสั้นในมือ“ไม่เคยมีใครบอกเธอหรือไง?” ฉินเฉาราวกับไม่เห็นมีดสั้นสีทองที่สร้างมาจากเศษชิ้นส่วนของลองกินุสอยู่ในสายตา เขาจ้องไปที่ฝั่งตรงข้าม พร้อมกับถามขึ้น“บอกอะไร?” แคโรลีนเอียงหัวอย่างน่ารัก พร้อมกับเดาออกมา“บอกว่าข้าผู้นี้น่ารักน่ะเหรอ? ถ้าเรื่องนี้ฟังมาจนเบื่อแล้ว ข้าเป็นถึงควีนแวมไพร์ เป็นสาวงามที่ทำให้โลกของอมนุษย์สว่างไสว”“ไม่ใช่” ฉินเฉาส่ายหัว“งั้นอะไร?” มือเย็น ๆ ของแคโรลีนลูบหน้าอกฉินเฉา พร้อมกับถามอย่างอ่อนโยน“บอกว่าเธอเหมือนอี