ายเป็นเสาเพลิงสีดำขนาดใหญ่หนากว่าสองเมตร ระเบิดขึ้นไปบนหลังคา ทะลุขึ้นไปในท้องฟ้าที่มืดมิด“อ๊า!”ควีนแวมไพร์ผู้สูงส่งถูกเพลิงฟินิกส์แผดเผา เจ็บปวดจนกรีดร้องออกมา การโจมตีนี้ ฉินเฉาต้องการให้เธอต้องพบเจอกับความเจ็บปวดที่แสนสาหัส“กระบี่ปทุมพิสุทธิ์!” ปากของแคโรลีนพ่นเลือดออกมา ฉินเฉาเรียกกระบี่ยาวสีดำออกมา พร้อมกับฟันใส่ที่คอของแคโรลีนแกร๊ง! ผมของแคโรลีนหยิบมีดสั้นสีทองมาป้องกันตำแหน่งที่คอไว้ขณะเดียวกัน ควีนแวมไพร์ที่กำลังถูกเผาจนแทบจะจำไม่ได้ กรีดร้องใส่ฉินเฉาอย่างเกรี้ยวกราด“ฉินเฉา! ฉันไม่ปล่อยนายไปแน่!”“เธอไม่มีโอกาสแล้ว!” ฉินเฉาสะบัดปีก ขนนกเปลวเพลิงนับไม่ถ้วนถูกยิงใส่ร่างแคโรลีนเปรี้ยง!เสียงระเบิดดังออกมาติด ๆ กัน ร่างของแคโรลีนทันใดนั้นก็อาบไปด้วยเลือด แขนซ้ายของเธอระเบิดออก ผมสีทองของเธอถูกเผาจนไม่เหลือแกร๊ง! มีดสั้นสีทองตกลงกับพื้นฉินเฉาไม่พูดมาก อย่างรวดเร็ว ฟันกระบี่ตัดหัวควีนแวมไพร์ตนนี้ทันทีฉัวะ! เลือดพ่นออกมาจากคอที่ไร้หัว ฉินเฉาสะบัดแขน โยนศพของควีนแวมไพร์ทิ้งไปด้านข้างครั้งนี้ชนะได้อย่างฉิวเฉียดถ้าไม่ใช่เพราะควีนแวมไพร์ประมาทล่ะก็ ฉินเฉาคงไม่สามารถฆ่าเธอได้ง่ายขนาดนี้มนต์ดำที่ร้ายกาจทั้งหลายของเธอไม่มีโอกาสได้ใช้ออกมาฉินเฉาร่อนลงกับพื้น กลับไปอยู่ด้านข้างซูจีแคทเธอรีนนั่งเซ่ออยู่อีกด้าน มองมาที่ฉินเฉาด้วยริมฝีปากสั่นระริกฉินเฉาไม่แม้แต่จะชายตามองเธอ เขานั่งชันเข่า กอดผ
