“ปลายทาง ไปตามถนนเส้นนั้นก็พอแล้วครับ…”แม็กซ์รู้สึกว่ากำลังฉี่ราดกางเกงตัวเอง เขามองไปที่ตาของปีศาจตนนั้น วิญญาณในร่างของเขาก็สั่นไหว“แล้วทำไมไม่พูดให้เร็วกว่านี้”ฉินเฉาตบหน้าเขา “ถ้าพูดให้เร็วกว่านี้ จะได้ตาย ๆ โดยไม่ต้องเจ็บปวดแล้ว”“ไม่ อย่าฆ่าผมมมม!”แม็กซ์กลัวจนกรีดร้องออกมา “ผะ ผมมีลูกมีเมียต้องเลี้ยงดู ผมยังไม่อยากตาย ผมยังไม่อยากตาย!”“พูดเรื่องนี้มีประโยชน์อะไร?” ฉินเฉามองไปที่ชายสวมหมวกตำรวจหลุดออกจากหัว “ฉันก็ไม่อยากตายเหมือนกัน แล้วที่แกลั่นไกเมื่อกี้นี้ ในใจของแกมีความเมตตาบ้างมั้ย? ฉันไม่ใช่คนดี ดังนั้นฉันจะส่งแกลงนรกเอง”“ไม่ ไม่! อย่าทำอย่างนี้! ผมไม่ได้อยากจะฆ่าคุณ เป็นไคล์ เป็นนายน้อยไคล์ที่สั่ง!”แม็กซ์ร้องออกมา“อย่ามาโทษฉัน” ฉินเฉาส่ายหัว แล้วพูดว่า “ถ้าจะโทษ ก็โทษที่แกไม่ยอมอยู่ที่บ้านดี ๆ แต่กลับวิ่งออกมาแส่หาเรื่องถึงที่นี่ แล้วยังตอแยคนที่ไม่ควรตอแยอย่างฉัน ถือว่าแกรนหาที่เอง”ฉินเฉาพูดจบก็เรียกแม็กนั่มในแหวนของเขาออกมา จ่อเข้าที่หน้าผากของแม็กซ์“ฉันไม่อยากจะใช้วิชาเวทย์กับคนอย่างแก ดังนั้นฉันจะส่งแกด้วยกระสุนนี้ ไม่จำเป็นต้องขอบคุณหรอกนะ”หลังจากพูดจบ เขาก็ลั่นไกทันที ปัง!!!หัวของแม็กซ์ปรากฏรูขึ้นทันที เลือดพุ่งกระฉูดออกมา ฉินเฉาใช้พลังจิตป้องกันเลือดที่กระเซ็นออกมาศพของพวกมันทุกคน ฉินเฉาทำเพียงแค่สะบัดมือ จากนั้นก็ถูกเพลิงหยินเก้าเร้นลับแผดเผากลายเป็นขี้เถ้า พักผ