นึกจะไปก็ไป“ตาแก่ นายออกมาทำอะไร!”“ข้ามีชีวิตมานาน แต่ไม่เคยเห็นงานปาร์ตี้แบบนี้สักครั้ง ดังนั้นจึงต้องออกมาดูหน่อย”หลัวเต๋อทำให้ฉินเฉาพูดไม่ออก“ใช่แล้ว ตาแก่ นายบอกว่าเคโกะจะไม่ท้องใช่มั้ย ทำไมเป็นอย่างนั้นล่ะ?”“นี่ เจ้าหนู ข้าจะบอกให้ เจ้าน่ะเป็นหมัน” หลัวเต๋อเหมือนจะมีความสุขกับความโชคร้ายของคนอื่น“อะไรนะ? เป็นหมัน?”ฉินเฉาตกใจ แม้ว่าเขาจะไม่อยากเป็นพ่อคนตอนนี้ แต่ใช่ว่าหลังจากนี้จะไม่อยาก! ถ้าหลังจากนี้เขามีลูกไม่ได้ พ่อกับแม่ของเขาคงได้เอาเขาตายพอดี!“เพราะว่าเกิดมามีกายาปีศาจ ซึ่งมีแก่นแท้ปีศาจติดตัวมา ทำให้เจ้าไม่อาจมีทายาทได้” หลัวเต๋อบอกกับฉินเฉา “มีเพียงหญิงสาวที่เกิดมามีธาตุหยินโดยสมบูรณ์เท่านั้น นั่นก็คือเกิดในปีหยิน เดือนหยินวันหยิน เวลาหยิน ซึ่งในร้อยล้านคนจะมีสักคน ถึงจะทำให้เจ้าสามารถมีทายาทได้ตามปกติ”“อะไรกันวะเนี่ย ไม่นะ!” ในใจฉินเฉากรีดร้องออกมา“ซูจี เธอเกิดวันอะไร?”“ทำไมอยู่ ๆ ถึงถามวันเกิดฉันล่ะ” ซูจีกะพริบตา แล้วพูดว่า “หรือว่าอยากจะให้ของขวัญวันเกิดฉัน?”“บอกผมมาเร็วเข้า”“ฉันเกิดปี 87 เดือนมิถุนายน วันที่ 4 หลังจากนี้นายห้ามลืมเด็ดขาด ถ้าฉันไม่ได้ของขวัญวันเกิด คอยดูก็แล้วกันว่าฉันจะจัดการนายยังไง”“จบสิ้นแล้ว…”ฉินเฉาร้องคร˹าครวญในใจเขาคิดเพียงว่า ตอนนี้ตัวเขามีปัญหาใหญ่แล้วปีหยิน เดือนหยิน วันหยิน เวลาหยิน แค่สามอย่างแรก ซูจีก็ไม่ใช่แล้ว หลังจากนี้ไม่ต้องถามเลย
