แก้วไวน์ขึ้นพร้อมกับยิ้ม “แคทเธอรีนก็เหมือนกับแอนนาพูดนั่นแหละ อย่าพูดเหมือนเป็นคนนอก เรื่องในวันนี้ถือว่าฉันได้กำไรด้วยซ˺า ดังนั้นเธอไม่ต้องรู้สึกผิดอะไรหรอก แล้วก็ขอให้เธอวางใจได้ ฉันกับซูจี ไม่สิ แอนนา เราทั้งสองยังรักกันดี ต่อให้ไม่มีเงินผมก็จะไม่ปล่อยให้ซูจีต้องลำบาก เพราะว่าผมรักเธอ”หลังจากพูดจบฉินเฉายกแก้วไวน์ดื่ม จากนั้นก็วางแก้วไวน์ลงบนโต๊ะซูจีมองไปที่ฉินเฉา ขณะที่เบ้าตาเปียกชื้นถ้าพวกเขาอยู่ด้วยกัน แน่นอนว่าต้องมีความทุกข์ยากครั้งใหญ่แน่เหมือนอย่างคู่เขาฝ่าเซียงกับไป๋เจี่ยวเจียว คนหนึ่งเป็นคน ส่วนอีกคนเป็นสัตว์แต่เธอกับฉินเฉาคนหนึ่งเป็นฝ่ายธรรมะ ขณะอีกคนเป็นปีศาจเป็นสิ่งที่โลกผู้ฝึกตนไม่อาจยอมรับได้ในวันนี้ แค่ฉินเฉาพูดคำนี้ออกมา ซูจีก็รู้สึกมีความสุขมากพอแล้วแคทเธอรีนเองก็รู้สึกละอายใจอยู่ไม่น้อยแต่เธอเห็นฉินเฉาวางแก้วไวน์ลงแล้ว แล้วเธอก็อยู่พูดคุยหยอกล้ออยู่นานสองนาน เมื่อไม่เห็นมีอะไรเปลี่ยนแปลง ในใจเธอก็เริ่มเต้นแรงไหนบอกว่ายาจะออกฤทธิ์ในห้านาที? นี่ผ่านไปกว่าสิบนาทีแล้วทำไมเขายังไม่เป็นอะไรอีก?หรือว่านายน้อยไคล์จะลืมใส่ยาลงไป?แคทเธอรีนคิดเรื่องนี้ ก็อดไม่ได้ต้องถามฉินเฉาคำหนึ่ง“ฉินเฉา นายไม่ร้อนเหรอ?”“ไม่ร้อน หน้าหนาวอย่างนี้ แถมฉันยังใส่เสื้อผ้าบางจะตาย จะไปร้อนได้ยังไง!” ฉินเฉายิ้มให้แคทเธอรีน“ไม่ร้อนจริง ๆ เหรอ?”แคทเธอรีนขมวดคิ้ว เธอเห็นแก้วไวน์ของฉินเฉาพร่องลงไปก
