า“การดวลของพวกเราเหล่าเจ้าชาย ไม่ง่ายที่จะจัดการ ฉันต้องเตรียมการหลายอย่าง ทั้งยังต้องได้หนังสือยินยอมจากราชวงศ์ด้วย”เมื่อเขาพูดจบก็แขวนดาบไว้ที่เอว เพราะร่างกายสั่นเทาความหวาดกลัวจึงทำให้ไม่ทันระวัง ขณะเสียบดาบเข้าฝักมันเลยพลาดร่วงลงใส่เท้าของเขาเจ้าชายจิมที่น่าสงสารกลั้นน˺าตาไว้ เก็บดาบเข้าที่ จากนั้นก็กล่าวลาฉินเฉา“แต่ว่าฉันยังไม่ตัดใจหรอกนะ! รอให้หนังสือยินยอมออกมาก่อนแล้วเราค่อยมาสู้กันอย่างลูกผู้ชาย!”“งั้นก็เข้ามาตอนนี้เลย!”ฉินเฉาจงใจทำให้เขากลัว ก้าวเข้าไปพร้อมกับตะโกนออกมาเจ้าชายจิมพร้อมทหารองครักษ์ ตกใจกลัวจนล้มลงกับพื้นองครักษ์พวกนี้ทำได้เพียงเศร้าใจ ลูกน้องของไคล์ถูกจัดการ หรือว่าพวกเขาจะต้องถูกจัดการด้วยแต่ฉินเฉาเพียงแค่หัวเราะฮ่าๆ จากนั้นก็หมุนตัว เดินกลับไปกอดซูจีเจ้าชายจิมเสียหน้าอย่างหนัก เขามองไปที่ฉินเฉาอย่างชั่วร้ายจากนั้นก็พาองครักษ์ออกไปจากที่นี่“ไม่คิดเลยจริง ๆ!” เมื่อพวกเขาเดินจากไปกลุ่มคนก็สลายตัว ฉินเฉาที่กำลังกอดซูจีอยู่บนสนามหญ้าหน้าหอ พูดขึ้นว่า “คุณหนูซูของเรามีคนตามจีบเยอะขนาดนี้ คราวหลังผมคงต้องพกปืนมาด้วย เจอศัตรูหัวใจที่ไหนจะยิงมันให้ดิ้นตายไปเลย เพื่อไม่ให้เธอและมันหนีตามกัน!”“ฮึ่ม ตราบเท่าที่นายดีกับฉัน ฉันไม่หนีไปกับคนอื่นหรอก” ดวงตาสีฟ้าของซูจีกลอกไปมา จากนั้นก็กราชากคอเสื้อฉินเฉาแล้วพูดว่า“สารภาพมาซะดี ๆ! ตอนที่ฉันไม่อยู่ นายมีผู้หญิงคนอื่นใช่ม
