“วิชาอัญเชิญเก้าเร้นลับ รวมร่าง!”หลัวเต๋อพูดขึ้น ผายมือออกแล้วผลักฝ่ามือไปยังทิศทางเทาเที่ย“มันออกมาให้หมด ให้บิดาผู้นี้ดูหน่อยว่าเจ้ามีดีอะไร!”เทาเที่ยหัวเราะยืนนิ่งอยู่กับที่ ซึ่งหมายความว่ามันจะไม่หลบเลี่ยงการโจมตี หลัวเต๋อแสยะยิ้มมุมปากยื่นฝ่ามือออกไปด้านหน้า ฉับพลันใยแมงมุมสีขาวหมุนบิดเป็นเกลียวพุ่งเข้าใส่ร่างเทาเที่ย“นี่มันอะไรกัน?” เทาเที่ยถูกใยแมงมุมพันรัด สายตาจับจ้องมีความไม่อยากเชื่อ ทันใดนั้นเองด้านหน้าของมันก็มีหลุมดำปรากฏขึ้นใยแมงมุมสีขาวพุ่งออกมาดึงร่างของมันลงไปในหลุมดำ“เห๊อะ! เจ้าคิดจริง ๆ หรือว่าจะสามารถจัดการข้าเทาเที่ยผู้นี้ได้!”เทาเที่ยตวาดด้วยเสียงเกรี้ยวกราด ร่างกายสั่นเทาด้วยโทสะทันใดนั้นก็มีแสงสีทองเปล่งประกายออกมาใยแมงมุมที่รัดพันร่างของมันขาดกระเด็นร่วงตกลงสู่พื้น ส่วนหลุมดำมีสภาพเช่นเดียวกับใยแมงมุมนั้นก็คือสลายไปแต่เมื่อเทาเที่ยมองดูอีกครั้ง ก็พบว่าภายใต้ซากวิหารเหล่านี้ เหลือเพียงแค่ตัวมัน เทาเที่ยกระทืบเท้าลงพื้นด้วยความเดือดดาลตูม! พื้นดินแยกออก“เทาเที่ย คนอื่นล่ะ?”เมื่อนกประหลาดจัดการตำรวจได้แล้ว มันก็บินกลับมายืนอยู่ข้างๆ เทาเที่ย กลายร่างกลับเป็นมนุษย์ เป็นชายวัยรุ่นผมขาว“ไอ้ขี้ขลาด มันทำลายอาณาเขตของข้าแล้วหนีไปแล้ว”สีหน้าของเทาเที่ยดุร้าย มันมีชีวิตอยู่มานานหลายพันปี นี่เป็นครั้งแรกที่ตัวเขามันถูกล้อเล่นลูบคมเช่นนี้“ช่างกะล่อนลื่นไหลซะจริง” นกปร
