ริง!”ชายหน้าดำคว้าเข้าที่คอของฉินเฉา จากนั้นก็ยกเขาขึ้น พร้อมกับจ้องเข้ามาในตาของเขา“เทาเที่ย เจอแล้วก็รีบมา”และตอนนี้เอง ในท้องฟ้าได้มีนกประหลาดเปิดปากพูดออกมานกประหลาดตัวนี้มีรูปร่างเหมือนกับนกฮูก ร่างของมันมีสีเหลืองหัวเป็นสีขาว กระพือปีกไม่หยุด บินเป็นวงกลม“รู้แล้ว รู้แล้ว เจ้านกน่าตาย ร้องหาอะไร” เทาเที่ยโบกมืออย่างไม่พอใจและในตอนนี้เอง รถตำรวจพลันมาจอดอยู่ตรงหน้า ล้อมพวกเขาเอาไว้“คนตรงนั้น ยอมรับการจับกุมแต่โดยดี!”“ยกมือขึ้นเหนือหัว!”ยังไงก็ตาม ภาษาอังกฤษที่ชาวอเมริกันพูด อสูรโบราณทั้งสองแน่นอนว่าฟังไม่รู้เรื่อง“พวกมันพูดอะไรกัน” เทาเที่ยขมวดคิ้ว สีหน้าไม่พอใจ“ให้ฉันเอง”นกตัวนั้นร้องออกมา พร้อมกับกรีดร้องกระพือปีกเข้าหากลุ่มตำรวจ ร่างของมันขยายขึ้นไม่หยุด จนมีขนาดพอๆ กับเครื่องบินรบฮือ ฮือ ฮือ…..พายุก่อตัวขึ้น ตามมาด้วยรถตำรวจที่ถูกพายุเฮอริเคนพัดไปพร้อมๆ กับตัวตำรวจเองก็ด้วยแต่นี่ยังไม่จบ นกตัวนั้นเปลี่ยนจังหวะให้เร็วขึ้น พายุทอร์นาโดสีดำที่น่ากลัวก็ลอยขึ้นจากพื้นอย่างรวดเร็ว ตำรวจและรถต่างถูกฉีกกราชากเป็นชิ้นๆ“แก แกฆ่าพวกเขา…..” เห็นตำรวจที่ไม่เกี่ยวข้องต้องมาตายต่อหน้าตัวเอง ฉินเฉาก็เงยหน้าขึ้น จ้องไปที่เทาเที่ย“ก็แค่มดปลวก ฆ่าแล้วจะทำไม” สีหน้าเทาเที่ยเรียบเฉย ท่าทางราวกับแค่บี้มดไปหลายตัวเท่านั้นฉินเฉาพลันร้อนรนขึ้นมาเขารู้แล้วว่าตัวเองไม่ใช่คนดี เป็นผู้ฝึกตนปีศาจแต่เขาก
