รั้งหน้าที่เจอกัน เขาจะต้องปลดปล่อยซานน่าเป็นอิสระให้ได้“ฉินเฉา ระวังข้างหลัง!”ขณะที่ฉินเฉามองร่างของวิงนี่หายไปนั้น อ้ายเสี่ยวเสวี่ยก็ร้องตะโกนออกมาขณะที่ฉินเฉาหันกลับมา เงาขนาดใหญ่ก็ปรากฏตัวอยู่ข้างกายเขาเป้าหมายของแมมม่อนไม่ใช่เขา บุตรแห่งซาตานตนนั้น หลังจากที่ถูกฟินิกส์ของเขาระเบิดใส่ ก็ถูกเพลิงสีดำเผาจนอยู่ในสภาพอเนจอนาถหลังจากลุกขึ้นจากซากวิหาร เขาก็ฉวยโอกาสจับตัวจ้าวจิงจิงไว้ พร้อมกับใช้มือบีบคอขาวๆ ของเธอ“ศิษย์พี่!” ฉินเฉาตกใจ“หึหึ…” บนใบหน้าของแมมม่อนเต็มไปด้วยรอยยิ้มชั่วร้ายและมั่นใจในตัวเอง เขามองมาที่ฉินเฉา แล้วพูดว่า “แมลงดื้อด้าน ตอนนี้ข้าจับผู้หญิงของเจ้าไว้แล้ว! เพียงแค่ข้าขยับมือเบาๆ คอของเธอก็จะหักทันที!”“ศิษย์น้อง ไม่ต้องเป็นห่วงฉัน!” จ้าวจิงจิงตะโกนออกมา มือของแมมม่อนก็เพิ่มแรงบีบขึ้น ทำให้เธอหายใจไม่ออก พูดไม่ได้“ถ้าเจ้าไม่ต้องการชีวิตสาวงามนางนี้แล้วละก็ ลงมือเลย!”แมมม่อนหัวเราะ “ข้าและเธอจะได้อยู่ในนรกด้วยกัน!”“น่ารังเกียจ!” อ้ายเสี่ยวเสวี่ยกระทืบพื้น เธอเกลียดตัวเองที่เพิ่งได้พลังนี้มา ทำให้ยังไม่คุ้นเคย ไม่อย่างนั้น เธอคงจะยันแมมม่อนไว้ได้สักระยะ“ปล่อยเธอ” ฉินเฉาชี้กระบี่สีดำไปที่บุตรแห่งซาตาน “ถ้าแกกล้าทำอะไรเธอแม้แต่เส้นผมล่ะก็ ฉันจะตัดหัวแกซะ! ”“หึหึ เจ้าหนู ตอนนี้มันกลับกันแล้ว!”เล็บคมๆ ของแมมม่อน ขีดไปตามกระหม่อมของจ้าวจิงจิง “เปิดตาของเจ้าดูซะ เจ้าแมล
