“ตุบ!”ฉินเฉาราวกับลูกเบสบอล ถูกตีจนลอยไปไกล สุดท้ายก็แทบตกลงไปในบ่อเลือด มือของเขาคว้าเข้าที่แง่งหินที่โผล่ออกมาแต่ในบ่อเลือด เหมือนรู้สึกถึงกลิ่นอายที่แปลกปลอม พลันมีเหล่าอสูรตัวน้อย กระโจนเข้าใส่ฉินเฉาอย่างดุร้ายมือหนึ่งจับแง่งหิน ขณะที่อีกมือฟาดฝ่ามือปีศาจเก้าเร้นลับออกไปส่งร่างเลือดเนื้อของเหล่าอสูรที่กระโจนเข้าใส่กลับลงบ่อเลือดจากนั้น ด้วยพลังจากมือ ฉินเฉาก็ดึงแง่งหิน กระโดดกลับขึ้นไปบนฝั่งบ่อเลือด“พลังนี้ ร้ายกาจจริงๆ ….”คาร์ลเหวี่ยงดาบของตัวเอง พร้อมกับพูดออกมาอย่างพอใจ“เป็นแบบนี้ได้ยังไง….”ฉินเฉารู้สึกว่าพลังของคาร์ลตอนนี้ ข้ามผ่านตัวเองไปแล้ว ที่จริงแล้ว เวทย์เมื่อกี้นี้ไม่ได้ทำให้คาร์ลล่องหน แต่กลับเพิ่มพลังให้กับเขาจนเร็วเกินกว่าสายตาของเขาจะจับได้“เจ้าคนนอกรีต”คาร์ลเดินเข้ามา พื้นที่ใต้เท้าแตกออก กลายเป็นหินยักษ์ ม้วนตัวไปทางบ่อเลือดเสียงดัง เขากระโดดเบาๆ ไปข้างหน้า พร้อมกับพูดกับฉินเฉา“พลังนี้ได้มาจากสิ่งมีชีวิตจากที่นี่! บาเรียแบ่งพลังของฉัน คาร์ลคนนี้ เป็นพลังที่แบ่งพลังจากสิ่งมีชีวิตทุกชนิดในม่านพลังมาสองในสามจากนั้นก็ส่งมาเป็นพลังให้กับฉัน! ในบ่อเลือดแห่งนี้ มีอสูรร้ายที่หลับใหลมากว่าพันปี! พวกมันเป็นพลังให้กับฉัน!”คาร์ลเคลื่อนตัวไปด้านข้าง ปรากฏตัวตรงหน้าฉินเฉา ทำให้เขาตกใจ จากนั้นก็หัวเราะอย่างมีความสุข “ฮ่าๆ ๆ เจ้านอกรีต! ฉะนั้น พลังที่ฉันมีอยู่นี้ จึงมีพลังของแ