ายมานาน มีแต่นายรังแกคนอื่น พลังอย่างนาย ยังถูกคนอื่นรังแกได้ด้วย?”“ศิษย์พี่ เจ้ามนุษย์หมาป่านี่ชื่อว่าคาร์ล มันมีบาเรียที่พิเศษมาก”ฉินเฉากลัวว่าศิษย์พี่จะดูถูกตัวเอง ดังนั้นจึงได้รีบพูดออกไป “มันแบ่งพลังจากผม ยิ่งกว่านั้น มันยังแบ่งพลังจากคนอื่นไปด้วย ดังนั้น ผมจึงสู้มันไม่ได้ จึงได้แต่ร้องขอความช่วยเหลือจากศิษย์พี่เท่านั้น”ถ้าไม่ใช่เพราะกระบี่หยินหยางราชันย์มารกำลังกลั่นอยู่ล่ะก็รวมทั้งไม่อยากใช้ไพ่ตายอย่างค่ายกลกระบี่ทำลายล้าง ฉินเฉาคงไม่เรียกจ้าวจิงจิงมาค่ายกลกระบี่ทำลายล้างรุนแรงมาก ถ้าใช้มันออกจะเป็นการสิ้นเปลืองเกินไป ยิ่งกว่านั้น ประตูเก้าเร้นลับก็ไม่สามารถใช้ได้ไม่อย่างนั้น มันอาจจะดูดอ้ายเสี่ยวเสวี่ยและซานน่าเข้าไปได้ส่วนเทคนิคอื่นในวิชาสกัดกลั่นเก้าเร้นลับก็ยังเรียนไม่ได้ ถ้ายังไม่ถึงขั้นกายทองคำ ส่วนวิชาอื่นๆ ที่หลัวเต๋อยืมร่างวิญญาณแรกก่อตั้งของเขาแสดงออกมา ก็ได้ถูกร่างวิญญาณแรกก่อตั้งของเขาจดจำไว้แล้ว แต่พลังของมันตอนนี้ ตัวเขายังใช้พลังของมันได้ไม่เต็มที่ ยังห่างไกลจากการที่จะจัดการกับขั้นกายทองคำได้“ฮึ่ม! เพราะอย่างนี้ ก็เลยคิดถึงศิษย์พี่อย่างฉันขึ้นมา?” จ้าวจิงจิงมองมาที่ฉินเฉา บนแก้มงาม เหมือนจะป่องขึ้นมา “พอตอนอื่น นายก็เอาแต่คิดถึงสุดที่รักของนาย!”“นี่ เอาที่ไหนมาพูด….” ฉินเฉาเอามือลูบจมูกอย่างกระอักกระอ่วนแกร๊ง!ในตอนนี้เอง ดาบสีทองสองเล่มก็ได้ลอยมา แทบตัดเข้าที
