“ข้าเหมือนรู้สึกได้ถึง… กลิ่นอายของเขา…..”ราชินีแห่งอสูรร้ายหลับตาลงข้างหนึ่ง เหมือนกับรู้สึกได้ถึงกลิ่นอายในอากาศ ผมสีดำยาวของเธอกระพือขึ้นไม่หยุด ร่างทั้งร่าง งดงามราวกับภาพวาด“องค์ราชินี นี่เป็นไปไม่ได้” ขุนพลในชุดเกราะสีทองที่คุกเข่าอยู่บนพื้นพูด “นี่ก็ผ่านมาห้าพันปีแล้ว ด้วยพลังของคนคนนั้น ป่านนี้เขาคงทะยานผ่านท้องนภาขึ้นไปแล้ว! ในโลกแห่งนี้ เป็นไปไม่ได้ที่เขาจะปรากฏตัวขึ้นอีก”“แต่ข้าสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายของเขาจริงๆ …. เทาเที่ย เจ้าบอกข้าสิเขายังรอข้าอยู่ใช่มั้ย?”ราชินีซึ่งเป็นความภาคภูมิใจของเหล่าอสูรร้าย ตอนนี้ บนใบหน้ากลับปรากฏร่องรอยของเด็กสาว งดงามอย่างมากจนทำให้คนต้องหลงรัก“องค์ราชินี! เรื่องนี้เป็นไปไม่ได้แน่นอน!” เทาเที่ยกัดฟันพูด “คนผู้นั้นไม่ได้รักท่าน! เขาหลอกใช้ท่าน จากนั้นก็ผนึกพวกเราไว้ในสถานที่ผีสางอย่างนี้! ผนึกพวกเราไว้กว่าห้าพันปี!”“ใช่ นี่ก็ผ่านมาห้าพันปีแล้ว แต่ข้า ซวนหยวนอิงจี ก็ยังคงคิดถึงเขาอยู่…..”“องค์ราชินี…..”“หึหึ…. ข้าคิดถึงเขา ข้าจะตามหาเขา แล้วขุดหัวใจของเขาออกมาดู! ข้าอยากรู้ ว่าหัวใจของเขา มันเป็นสีดำหรือเปล่า!”ซวนหยวนอิงจี ในตอนนี้ ท่าทางของเธอกลายเป็นดุร้าย เส้นผมปลิวสยาย พริบตา ผมของเธอก็กลายเป็นสีเงินขาว ทำให้ร่างของเธอยิ่งดูแปลกขึ้นไปอีก“ใช่แล้ว! องค์ราชินี! เราจะต้องแก้แค้น!”เทาเที่ยชูมือขึ้น พร้อมกับตะโกนเสียงดัง“ต้องแก้แค้น!”เหล่าอสูรที่
