หวังจะเจาะพาร่างของเธอ ไปตรึงไว้บนกำแพง“อะไรกัน….” ตาของซานน่ากลายเป็นสีเทา ลูกตาแทบกระดอนออกมา“ซานน่า!”ฉินเฉาที่ตามออกมา เห็นซานน่ายืนอยู่ที่ทางออก จากนั้นก็ได้มีแสงสีทองพุ่งมาที่เธอ เขาก็พลันพุ่งเข้าไปปานกระสุนปืนใหญ่ เข้าไปหาร่างซานน่าทันทีขณะที่เขากำลังวิ่งอยู่ ซานน่าก็ได้ถูกดาบนั้นเจาะทะลุ พร้อมกับตรึงไว้บนกำแพง บนปากและหน้าอกของเธอมีเลือดออก ส่วนซานน่านั้นสลบไปทันที“บ้าเอ๊ย!”เมื่อเขาหันกลับไป เขาก็เห็นร่างของอ้ายเสี่ยวเสวี่ยถูกแขวนไว้กลางบ่อเลือด เขาพลันโมโหขึ้นมา“อ้ายเสี่ยวเสวี่ย! ใครจับเธอมา! ฉันจะไปฆ่ามัน!”“ฉิน ฉินเฉา…..”อ้ายเสี่ยวเสวี่ยในตอนนี้อยากจะร้องไห้อย่างมาก แต่เธอพบว่าร่างกายของเธอได้สูญเสียน˺าไปมาก ตาเธอแห้งพร้อมความรู้สึกเจ็บปวด น˺าตาไม่อาจไหลออกมาความรู้สึกที่อยากจะร้องไห้แต่น˺าตาไม่อาจไหลออกมา ช่างเป็นความรู้สึกที่ยากจะอธิบายจริงๆเธอรอคอยอยู่ที่นี่มาหลายวัน ในที่สุด ก็ได้มีคนมาช่วยเธอยิ่งกว่านั้น คนคนนั้นก็เป็นคนที่เธอหวังให้มาช่วยที่สุด ฉินเฉา…..“ระ ระวัง…..”แต่อ้ายเสี่ยวเสวี่ยรู้ว่านี่ไม่ใช่เวลามาเสวนากัน เพราะว่าศัตรูกำลังซุ่มอยู่ในความมืด“โอ้ โอ้…. ตาย ตาย!”แล้วก็จริง ได้มีร่างร่างหนึ่งตกลงมาจากก้อนเมฆตูม!เขาตกลงมาตรงหน้าฉินเฉา มือขวาของเขาถือดาบใหญ่สีทอง ฟันมาที่ฉินเฉาที่ยืนนิ่งอยู่แต่ฉินเฉาเมื่อได้ยินเสียงผิดปกติ ตัวเขาก็ได้ถอยหลบไปด้านข้างแล้วตรงหน้าคื
