ี่ที่ก้มตัว พลันยืดตัวขึ้น พร้อมกับวางตัวเหมือนดั่งกุลสตรี แล้วพูดว่า “ผู้อื่นกับฉินเฉาน้อยดีต่อกันจริงๆ แม้ว่าเขามักจะใจร้ายกับผู้อื่นแต่ผู้อื่นก็ชอบเขา ความใจร้ายของเขาทำให้ผู้อื่นรู้สึกใจเต้นเป็นพิเศษ”“ช่างไม่รักหน้าตาจริงๆ” ชีที่ใส่หน้ากากมองไปที่ปีศาจสาวอย่างเย็นชา“รักหน้าตาอย่างงั้นเหรอ?” โรซี่ขยับตัว จากนั้นก็นั่งลงที่ด้านบนของป้ายศิลา พร้อมกับส่ายขาเรียวยาวทั้งสองข้าง “ผู้อื่นไม่รักหน้าตาแล้วยังไง แต่ก็ดีกว่าผู้หญิงที่แต่งงานแล้วบางคน ยังวิ่งไปก้อร่อก้อติกกับฉินเฉาน้อยของเราก็แล้วกัน”“หาที่ตาย!” ชีมองไปด้วยสีหน้าจริงจัง พร้อมกับปลดปล่อยยันต์ที่อยู่บนมือวิชายันต์นี้ เป็นวิชาที่หลี่ไป๋ซานสอนตัวเอง แต่ว่าน่าเสียดายที่เธอไม่อาจเรียนวิชานี้ได้ดี แต่หลังจากตายไป เธอก็สามารถเรียนมันได้อย่างรวดเร็ว“ตูม!”ป้ายศิลาที่โรซี่นั่งอยู่เมื่อกี้นี้ พลันถูกยันต์นั้นระเบิดเป็นเสี่ยงๆแต่ร่างของปีศาจสาวกลับปรากฏอยู่บนป้ายศิลาที่อยู่ถัดไป เธอยืนเหยียบอยู่บนนั้น พร้อมกับมองมาที่ชีพร้อมกับรอยยิ้มเยาะ“ใจร้อนไปได้ ที่ฉันพูดถึงเป็นเธออย่างงั้นเหรอ?”“ปีศาจสาว กลับนรกของเธอไปซะ”หลี่ไป๋ซานมือหนึ่งถือสไปร์ท ขณะที่อีกมือจับยันต์สีทอง“ไม่อย่างนั้น ฉันก็ไม่รังเกียจที่จะส่งเธอกลับด้วยตัวเอง”โรซี่มองไปที่ยันต์สีทองใบนั้น ก็พลันตึงเครียดขึ้นมา แต่บนใบหน้าก็ยังมีรอยยิ้มประดับอยู่ “นักพรตหลี่ก็อย่าจริงจังไป ผู้อื
