ไว้กลับเป็นภาระมากกว่า เพราะว่าอาร์ติแฟคระดับเซียน ไม่สามารถทิ้งได้หายนะ…..ชีรับกำไลเก้ามังกรมาไว้อย่างเงียบๆ ไม่ส่งเสียงอะไรออกไปหลี่ไป๋ซานมองเข้าไปในตาของเธอ เขาไม่พูดอะไร แต่เตรียมตัวเปิดสุสานโบราณที่อยู่ตรงหน้าอย่างตั้งใจ“อสูรภัยแล้ง เอ๋ย อสูรภัยแล้ง แม้ว่าฉันจะไม่รู้จักชื่อของเธอ แต่เธอก็หลับมานานแล้ว ลืมตาขึ้นมาเถอะ มาดูโลกในตอนนี้กัน!”หลังจากพูดจบ เขาก็หยิบกรรไกรสีทองขนาดเล็กที่ไม่สะดุดตาออกมาตั้งแต่เริ่ม ชีคิดว่ากรรไกรนี้เป็นเพียงกรรไกรธรรมดาแต่เมื่อหลี่ไป๋ซานโยนกรรไกรนี้ขึ้นไปในอากาศ เธอก็ไม่คิดอย่างนั้นอีกเธอเห็นกรรไกรค่อยๆ ขยายใหญ่ขึ้นและใหญ่ขึ้น ทันใดนั้นก็มีขนาดพอๆ กับมังกรที่ยาวกว่าร้อยเมตรบนปากกรรไกรทั้งสองข้าง ที่จริงแล้วกลับมีมังกรสองตัวอยู่“กรรไกรมังกรพรหมา…..”ในจังหวะนี้ ชีที่อยู่กับหลี่ไป๋ซานมาหลายปีก็ค่อยๆ กลายเป็นแปลกใจสุดยอดสมบัติอยู่ในมือเขา เธอเองแท้จริงแล้วกลับไม่รู้อะไร“แม้ว่าฉันจะไม่สนใจสมบัติห้าธาตุอะไรนั่น แต่มีเพียงกรรไกรมังกรพรหมาเท่านั้น ที่สามารถเปิดสุสานโบราณแห่งนี้ ดังนั้นจึงได้ยืมมาใช้”หลี่ไป๋ซานเหมือนรู้ว่าชีที่อยู่ข้างหลังคิดอะไรจากนั้น ภายใต้มุทราของเขา กรรไกรมังกรพรหมาที่อยู่ในอากาศทันใดนั้น หมุนวน จากนั้นก็พุ่งเข้าใส่สุสานโบราณที่อยู่ข้างล่างตูม!ไม่เสียงแรงที่เป็นถึงสุดยอดสมบัติ เพียงแค่ครั้งเดียว สุสานโบราณนี้ก็แยกออกเป็นสองส่วน!จากนั้น เป
