าๆ“กรรร!”หมาปีศาจตัวนั้นคำรามออกมาจากนั้น ร่างของมันก็เริ่มหดเล็กลง อย่างรวดเร็ว ฉินเฉาและซานน่าก็ลงมายืนบนลาน เพราะว่าหมาปีศาจตอนนี้ได้มีตัวขนาดเท่าลูกหมาขนาดใหญ่หรือกลางแต่นี่ไม่ได้หมายความว่ามันอ่อนแอ!“บรู๊วววว!”บนลานแห่งนี้ดังก้องไปด้วยเสียงร้องของสุนัขซานน่ากลืนน˺าลาย ในตอนนี้ เสียงที่ได้ยิน ล้วนเป็นเสียงร้องของสุนัขหมาตัวนี้ส่งเสียงดังไปทั่ว ร้องคำราม ขณะที่พ่นไฟเผากองทัพโครงกระดูกฝั่งตรงข้าม สังหารพวกมันไปพร้อมกันแต่อย่างรวดเร็ว ภาพที่เหลือเชื่อก็ได้ปรากฏขึ้นหลังจากโครงกระดูกแตกกระจายไป อย่างรวดเร็วมันก็กลับมารวมกันใหม่แต่หลังจากที่หมาปีศาจถูกฆ่า มันก็เปลี่ยนเป็นเพลิงสีดำ จากนั้นก็กลายร่างเป็นหมาเหมือนเดิม พร้อมกับเข้าต่อสู้ต่อเมื่อเรื่องแบบนี้ดำเนินไป ทั้งสองฝั่งก็ไม่ได้เปรียบเสียเปรียบกลายเป็นสถานการณ์ชะงักไป“ลากถ่วงไปแบบนี้ มีความหมายอะไร”ฉินเฉามองภาพตรงหน้าที่มีหมาหลายสิบตัว และทะเลโครงกระดูก แล้วถอนหายใจออกมา“บางที ถ้าเราไม่อาจกำจัดกองทัพแห่งความตายนี้ได้ ก็ไม่สามารถเปิดประตูถัดไปได้”ซานน่ามองไปรอบๆ แล้วพูดข้อสันนิษฐานของเธอออกมา“ดูเหมือนจะเป็นอย่างนั้น” ฉินเฉาพลันยื่นมือออกไป คว้าเอวซานน่าเข้ามากอดไว้ราวกับงูฉกเหยื่อ“นายจะทำอะไร! ไอ้คนน่ารังเกียจ!”ซานน่าตกใจ เหวี่ยงดาบในมือใส่คอฉินเฉาโดยไม่รู้ตัวฉินเฉาใช้มืออีกข้างยกนิ้วขึ้นมา ขวางดาบของเธอไว้“โทษที ฉันไม่ได้มีอารมณ์จะ