นน่าพูดตรงๆ “ถ้าไม่มีฉันพานายไป แล้วนายเดินดุ่มๆ เข้าไป สิ่งที่นายจะเจอเป็นอย่างแรกก็คือเหล่าสาวก พวกเขาเป็นดั่งกระสุนปืนใหญ่ของวิหาร”“นี่…..” ฉินเฉาแอบตกใจ ดูเหมือนว่าแท้จริงแล้ว เหล่าสาวกต่างชาติพวกนี้ จะสามารถใช้เป็นระเบิดพลีชีพได้“ดังนั้น ถ้าพวกเราทั้งสองฝ่ายทำสงครามกัน คนที่จะตายเป็นคนแรกก็คือเหล่าสาวก เรื่องนี้ต่างเป็นเรื่องที่ทั้งสองฝ่ายไม่อยากจะเห็น”“เอาล่ะ ฉันเชื่อแล้ว” ฉินเฉายักไหล่“นี่ไม่ใช่เรื่องที่พูดเกินไป” ซานน่าพูด “ในประเทศจีนของนายก็มีคำพูดที่ว่า ตระเวนไปทั่วโลก ที่ยากคือเหตุผล ความจริงก็คือฉันที่ยืนตรงหน้านายนี้ ดังนั้น นายจึงพูดไม่ออก”“เอาล่ะ ฉันยอมแล้ว!”ฉินเฉายกธงขาว “แล้วตอนนี้เราจะทำอะไร”“นายนี่มันพูดมากจริงๆ”ซานน่าพูด จากนั้นก็สะบัดก้น เดินออกจากห้องไปฉินเฉาเอามือถูจมูกจากข้างหลัง ยิ้มอย่างขมขื่น จากนั้นก็เดินตามไปขณะเดียวกัน คุกใต้ดินในวิหารคริสทัล ในลอสแองเจอลิสมือของอ้ายเสี่ยวเสวี่ยถูกมัดไว้ด้วยโซ่เย็นๆ อีกฝั่งของโซ่ติดอยู่บนกำแพงเหนือหัวร่างของเธอถูกห้อยไว้กลางห้อง โตงเตงอยู่กลางอากาศข้างล่างของเธอเป็นบ่อเลือดสีแดงก˹า มันส่งกลิ่นรุนแรงขึ้นมาอย่างหนาแน่นไม่หยุด ทำให้หลายครั้งที่อ้ายเสี่ยวเสวี่ยอยากจะอาเจียนออกมาปุด ปุด…..และก็มีบางครั้ง ที่ในบ่อเลือดจะมีเงาปรากฏขึ้น เงานี้สูงกว่าสองเมตร ขณะที่หัวมีเขางอกออกมา ร่างกายสีแดงก˹า ปล่อยลมหายใจออกมาใส่อ้ายเสี่ยว
