นี้ ก็โยนรองเท้านั้นทิ้งด้วยความโกรธพร้อมกับยื่นมือออกไป ดึงสวิตช์ที่อยู่ข้างๆเคล้ง เคล้ง!โซ่ที่มัดอ้ายเสี่ยวเสวี่ยไว้ พริบตาก็ถูกปล่อยคลายลงมาร่างของอ้ายเสี่ยวเสวี่ยก็ตกลงมาตามโซ่ด้วย ก่อนที่จะหยุดอยู่สูงจากบ่อเลือดครึ่งเมตร“โอ้ววว!”อสูรชั้นต˹ากลุ่มหนึ่งพากันกระโดดขึ้นมาจากผิวน˺า ต้องการจะฉีกร่างของอ้ายเสี่ยวเสวี่ยที่ห้อยอยู่เหนือหัวไม่ไกลจากพวกมันและตอนนี้เอง คาร์ลได้ทำการหยุดสวิตช์ของอ้ายเสี่ยวเสวี่ยกรงเล็บของอสูรพวกนั้นคว้าเอารองเท้าส้นสูงข้างที่เหลือของอ้ายเสี่ยวเสวี่ยไปมองดูรองเท้าของตัวเองตกลงไปบนบ่อเลือด พร้อมกับถูกอสูรพวกนี้ทำลายไป อ้ายเสี่ยวเสวี่ยอดไม่ได้ต้องตัวสั่น“ฮ่าๆ ๆ! เห็นหรือยัง!”คาร์ลหัวเราะอย่างพอใจ “เธอมันก็แค่มดตัวเล็กๆ ในเงื้อมมือของฉัน เพียงพริบตาฉันก็สามารถทำให้เธอเป็นอาหารของอสูรน่ารังเกียจพวกนั้นได้แล้ว!”“ถ้าแกกล้าทำอย่างนั้น รัฐบาลจีนไม่เอาแกไว้แน่!”อ้ายเสี่ยวเสวี่ยนอกจากจะเป็นสายลับขององค์กรแล้ว เธอยังเป็นลูกสาวของเจ้าหน้าที่ผู้ใหญ่ในกองทัพอีกด้วยเมื่อคาร์ลได้ยินคำพูดนี้ ก็มีท่าทางครุ่นคิดเล็กน้อย“ไม่ว่าก่อนหน้านี้เธอจะร้ายกาจยังไง แต่เมื่ออยู่ที่นี่ เธอก็เป็นเพียงลูกแกะที่อยู่บนเขียง!” เท้าของเขาเหยียบลงบนด้ามดาบ จากนั้นก็พูดว่า “ต่อให้ฉันฆ่าเธอตายที่นี่ก็ไม่มีใครรู้ แม้ว่าองค์กรในแผ่นดินใหญ่จะร้ายกาจ แต่ร้ายกาจแล้วยังไง พวกมันก็ไม่มีทางหาที่นี่เจออยู่ด
