่างเพลิดเพลินไปกับความสว่างไสวของพระเจ้า?”“ฮึ่ม ทำเป็นพูดดี!”อ้ายเสี่ยวเสวี่ยหัวเราะเยาะ “กักขังตำรวจที่บริสุทธิ์อย่างฉันไว้ที่นี่เป็นสิ่งที่อมนุษย์อย่างพวกแกเป็นคนทำ พฤติกรรมที่น่ารังเกียจอย่างนี้แล้วยังอยากจะเพลิดเพลินไปกับความสว่างไสวของพระเจ้า!”“แม่งเอ๊ย สาวน้อยอย่างเธอจะไปรู้อะไร!”คาร์ลชูนิ้วกลางให้กับอ้ายเสี่ยวเสวี่ย พร้อมกับพูดอย่างดูถูก “เธอสำหรับพวกเราแล้ว เป็นตัวหมากที่สำคัญ ในประเทศจีนของพวกเธอ มีคนที่สร้างความโกรธแค้นให้กับพวกเรา! แล้วเราก็รู้มาว่าเธอเป็นเพื่อนของมัน ตราบเท่าที่เราจับเธอไว้ เราก็สามารถล่อให้มันมาติดเบ็ดได้!”“แกหมายถึงฉินเฉา?” เมื่อนึกถึงวันที่ฉินเฉาดึงรั้งรถไฟที่กำลังวิ่งไว้ อ้ายเสี่ยวเสวี่ยก็อดไม่ได้ที่จะพูดออกมา “น˺าหน้าอย่างแก ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเขาหรอก”“ผายลม!” คาร์ลพลันโมโหขึ้นมา “อย่างมันน่ะเหรอ ถ้ามันกล้ามาฉัน คาร์ลคนนี้จะจัดการมันเอง!”เขาร้องหึออกมา จากนั้นก็ยื่นนิ้วออกไป ชี้ลงไปที่บ่อเลือด จากนั้นก็พูดว่า “ยิ่งกว่านี้ ต่อให้ฉันไม่สามารถจัดการมันได้ แต่ปีศาจที่หลับใหลอยู่ในบ่อเลือดนี้จะเป็นคนจัดการมันแทนพวกเรา”“ปีศาจ?” อ้ายเสี่ยวเสวี่ยมองไปที่สิ่งมีชีวิตหน้าตาน่าเกลียดข้างล่าง “กลัวว่า เจ้าพวกนี้จะใช้การไม่ได้ซะมากกว่า”“เฮ้ ที่ฉันหมายถึงไม่ใช่เจ้าสัตว์เลี้ยงตัวน้อยพวกนี้”คาร์ลยิ้ม “เธอเป็นคนธรรมดา คงจะรู้สึกไม่ได้ ในบ่อเลือดแห่งนี้มีปีศาจที่น่าสะ
