ทำงานเพื่อลูกสาวให้ได้เรียนหนังสือ คงจะไม่เข้าใจดังนั้น ฉินเฉาจึงทำได้เพียงพูดกับตัวเองในใจที่จริงแล้วอุตส่าห์มีความสุขจากอาหารค˹าทั้งที ตอนนี้ทุกคนกลับมีอารมณ์ที่แตกต่างอย่างสิ้นเชิงบนทางกลับบ้าน ไม่มีใครพูดอะไรขึ้นมาอีกฉินเฉาส่งหลี่นาและซูเม่ยกลับบ้าน จอดรถไว้ข้างถนน จากนั้นก็ส่งที่อยู่ไปให้เจียงตงทางโทรศัพท์ แล้วก็เดินขึ้นบันไดไปในห้อง อากาศข้างในแทบจะไม่มีความอบอุ่นอยู่เลยอย่างหน้าหนาวทั่วไป จำเป็นต้องใส่เสื้อผ้าหนาๆ ถึงจะอุ่นฉินเฉาคิดว่านานแล้ว ที่ไม่ได้เปิดฮีตเตอร์ถ้าเป็นก่อนหน้า แน่นอนว่าเขาตะโกนด่าเปิงไปแล้ว แต่ตอนนี้ เขาไม่รู้สึกถึงความหนาวเลยสักนิด ฉินเฉาถอดชุดวอร์มออก โยนไปด้านข้าง จากนั้นก็กระโดดขึ้นเตียงที่คุ้นเคยที่ค่อนข้างเย็นบนเตียง เหมือนกับมีกลิ่นของซูจีเหลืออยู่นึกถึงช่วงที่อยู่ด้วยกันกับซูจี เธอพักที่นี่ ส่วนตัวเขากลับถูกไล่ไปนอนห้องรับแขก ทุกวันนอนแต่บนโซฟา แม้ว่าจะไม่รู้สึกดีอะไร แต่เขาก็อบอุ่นหัวใจซูจี มีเพียงเด็กสาวนางนี้เท่านั้น ที่เข้าใจเขาอย่างแท้จริงอย่ากังวล ฉันจะไปพบเธอเดี๋ยวนี้ล่ะ ขณะที่นึกถึงซูจี ฉินเฉาก็ค่อยๆ ง่วง พร้อมกับหลับไปบนเตียงตัวเอง ฉินเฉาหลับสนิท
