ขณะที่ซูเม่ยกำลังจมอยู่กับพื้นหลังครอบครัวของเจียงตง ตัวรถก็มาจอดอยู่ที่หน้าโรงแรมแอนโทนี่แล้วเด็กรับรถรีบเดินมา“ขอบคุณ” เจียงตงหยิบเงินห้าสิบหยวนยัดใส่มือเด็กรับรถ “จอดที่ดีๆ ด้วย”ซูเม่ยมองด้วยท่าทางมึนงง ก่อนหน้านี้เธอมักจะเห็นการให้ทิปอย่างนี้ในทีวี แต่นี่เป็นครั้งแรกที่เธอได้เห็นคนทำอย่างนี้กับตาหลังจากรับทิปไป เด็กรับรถก็ไปจอดรถให้เจียงตงด้วยท่าทางมีความสุข แต่เจียงตงกลับกระซิบข้างหูฉินเฉาว่า “ท่านย่ามันเถอะ ขึ้นราคาอีกแล้ว ก่อนหน้านี้จ่ายทิปแค่สิบเหรียญก็พอ แต่ตอนนี้ สิบเหรียญแม้แต่หน้าก็ไม่มอง”ฉินเฉาไม่ได้สนใจเรื่องนี้ แต่เอียงคอมองไปที่เจียงตง“ก่อนหน้านี้ที่เจอกันไม่ใช่ว่านายบอกว่ามีเรื่องต้องไปทำไม่ใช่เหรอ ทำไมถึงมากับฉันล่ะ?”“อ่า? คืออย่างนี้ เมื่อกี้นี้มีข้อความส่งมาบอกว่าฉันไม่ต้องไปแล้ว”เจียงตงหัวเราะอย่างหลอน “จะว่าไปแล้วนี่ก็เป็นโอกาสดี ถ้าฉันไม่แล่เนื้อนายสักหน่อย ออกจะไม่ยุติธรรมกับฉัน!”ในใจซูเม่ยเจ็บปวด นี่มันแล่เนื้อฉินเฉาที่ไหน เห็นชัดๆ ว่าคนที่ถูกแล่เนื้อเป็นเธอ แต่เพื่อไม่ให้คนอื่นมองว่าเป็นคนใจแคบ ซูเม่ยได้แต่เงียบปากไม่พูดอะไรหลี่นาก็ดึงแขนเสื้อฉินเฉาแล้วกระซิบว่า“พี่ฉินเฉา ที่นี่แพงมากมั้ย…..”“วางใจน่า” ฉินเฉาลูบหัวเธอ “วันนี้หน้าที่ของเธอมีแค่กินอย่างเดียวก็พอ”หลี่นาเชื่อว่าพี่ฉินเฉาจะไม่ทำร้ายพวกเธอ ดังนั้นจึงไม่พูดอะไรแล้วเดินตามไปแต่โดยดีเมื่อเดินเข้าไป
