ื่องนี้ฉันไม่พอใจอย่างมาก”“นายท่าน ผม…..”“หุบปาก!” ฉินเฉาตวาดออกไปอีกครั้ง อู๋ยี่หมิงกลัวจนแทบกัดลิ้นตัวเอง เขาเก็บอารมณ์กลับมา แล้วพูดต่อว่า “เรื่องนี้สำหรับฉัน ถือว่าเป็นเรื่องใหญ่ ฉันไม่พอใจ ในเมื่อแกชอบเล่นเกมนัก งั้นฉันก็จะเล่นกับแกสักหน่อย”“จะ จะเล่นอะไร……”“อย่างนี้แล้วกัน” ฉินเฉาดึงมีดออกมา จากนั้นก็ควงมันต่อหน้าอู๋ยี่หมิงขวับๆ “แกโกงเงินซูเม่ยไปแสนหนึ่ง ถือว่าเป็นสิบนิ้วของแกแล้วกัน แกจ่ายมาหมื่นหนึ่ง ฉันจะเหลือนิ้วให้แกนิ้วหนึ่ง อย่างนี้ดีมั้ย น่าสนุกมากใช่มั้ยล่ะ เมื่อนายไม่พูด ฉันก็ถือว่านายยอมรับแล้วกัน เรามาเริ่มกันเถอะ”เมื่อฉินเฉาพูดจบ ก็ดึงมืออู๋ยี่หมิงมาวางราบบนโต๊ะ จากนั้นก็วางมีดไว้บนนิ้วก้อยของเขา“เอาล่ะ นิ้วที่หนึ่ง”“นายท่าน! นายท่าน!” อู๋ยี่หมิงร้องออกมาเหมือนหมูที่กำลังถูกเชือด“ร้องหาอะไร ฉันยังไม่ทันได้ตัดเลย!”“นายท่าน นายท่าน ฟังที่ผมพูดก่อน!” อู๋ยี่หมิงกลัวจนแทบฉี่ราดตะโกนออกมาไม่หยุด “เงินแสนนั่นที่ผมหลอกมา! ผมใช้หมดแล้ว!ตอนนี้ผมเหลืออย่างมากก็พันหนึ่ง คุณ คุณเอาไปได้เลย…..”“แกพูดว่าไงนะ?”ครั้งนี้ฉินเฉาโมโหขึ้นมา “แกลองบอกฉันอีกทีสิ?”“ผม ผมใช้ไปหมดแล้ว…. ผมไม่ได้หลอกคุณนะ นายท่าน ผมไม่ได้หลอกคุณจริงๆ!”ฉัวะ!ฉินเฉาไม่หือไม่อือ ตัดนิ้วก้อยของเขาทันที“ฉันรู้ว่าแกไม่ได้หลอกฉัน เพราะงั้นฉันถึงโกรธ! เงินแสนหนึ่งกว่าจะหามาได้ ยากลำบากแค่ไหนแกรู้มั้ย แต่แกกลับเอามา
