ที่หักเป็นสองท่อนนี้ รวมทั้งโต๊ะทานข้าวที่เต็มไปด้วยฝุ่นจำได้ว่าเมื่อซูจีมาที่นี่ครั้งแรก ในสภาพละเมอ เธอเดินเข้าไปในครัว พร้อมกับทำไข่คน ในตอนนั้น ฉินเฉามีความสุขมากตั้งแต่เมื่อไหร่นะที่เขาตกหลุมรักผู้หญิงคนนี้…. อืม คงเริ่มตั้งแต่วันนั้นฉินเฉาใช้เวทย์วิชาของเขา อย่างรวดเร็ว ห้องก็สะอาดเอี่ยมเขาเปลี่ยนไปใส่ชุดวอร์มสีเทา ส่วนชุดสูทเขาก็เก็บไว้ในแหวนบนนิ้วของเขาชุดวอร์มชุดนี้เขาเพิ่งจะได้มาเมื่อปีก่อนนี้เอง แม่ของเขาซื้อให้เป็นของขวัญ หลี่หนิง สำหรับฉินเฉาแล้วถือเป็นยี่ห้อที่ดีมากแล้วพวกไนกี้หรืออดิดาสพวกนั้น คนจนอย่างฉินเฉาไม่มีปัญญาหามาใส่หรอกแต่ฉินเฉาก็ชอบชุดวอร์มนี้มาก เพราะว่านี่เป็นของขวัญจากแม่แม้ว่าแม่ของฉินเฉาจะเป็นคนพูดไม่หยุด แต่เพื่อที่จะซื้อชุดวอร์มราคาห้าร้อยหยวนนี้ เธอต้องประหยัดเงินค่าอาหารตลอดสองเดือนเลยทีเดียวดังนั้น ฉินเฉาจึงส่งเงินสามพันกลับบ้านทุกเดือน เขาไม่กล้าส่งไปมากกว่านี้ เพราะว่าไม่รู้ว่าจะอธิบายยังไงดี เพียงสามพันก็ถือว่าพอสำหรับสมาชิกในครอบครัวเขาแล้ว เพราะว่าจิงหยางนั้นต่างจากเมืองซู่หนาน จิงหยางเป็นเมืองเล็กๆ ค่าครองชีพไม่สูงหลังจากที่ใส่ชุดนี้ ก็ยังพอดีตัว เพราะแม้ว่าก่อนนี้ฉินเฉาจะสูง 175แล้วตอนนี้สูง 180 แต่ตัวเขาก็ไม่ได้อ้วนขึ้นเพื่อปกป้องชุดนี้ ฉินเฉาได้ทำการกลั่นชุดนี้นิดหน่อยหลังจากที่กลั่นชุดเรียบร้อย ที่ประตูพลันมีเสียงเคาะดังมา
