้จริงๆ เหรอ?”“อืม ผมมีเพื่อนเป็นตำรวจคนหนึ่ง เธอจะต้องช่วยผมอย่างแน่นอน คุณแค่รออย่างวางใจก็พอ”ฉินเฉาพูดจบก็เดินลงบันไดไป ซูเม่ยมองตามหลังฉินเฉา ก่อนที่ฉินเฉาจะหายไปจากสายตา เธอพูดว่า“ขอบคุณนะ….”“เกรงใจอะไรกัน เพื่อนบ้านกันแท้ๆ” ฉินเฉาหยุดเท้า จากนั้นก็หันมาพูดกับซูเม่ย “พูดไปแล้วผมก็ชอบหลี่นาอยู่เหมือนกัน แล้วผมจะให้เธอไม่มีเงินค่าเรียนมหาลัยได้ยังไง!”จากนั้นก็ยกเท้าเดินจากไปทิ้งซูเม่ยไว้ข้างหลัง ผู้ที่นั่งอยู่หน้าประตูด้วยสีหน้าสับสนเล็กน้อย“เขา เมื่อกี้เขาบอกว่าชอบหลี่นา?”ซูเม่ยเริ่มลังเลใจ แม้ว่าฉินเฉาจะเป็นคนดี แต่ก็จน ถ้าลูกสาวของเธอแต่งให้เขา เธอคงต้องลำบากไม่ได้ ต้องหาทางใช้หนี้หนนี้คืนซะแล้ว!ใช่แล้ว หลังจากเขาเอาเงินกลับมาได้แล้ว ตัวเธอก็เลี้ยงข้าวเขาสักมื้อ เมื่อตอนนั้นก็ซื้อไวน์ดีๆ สักขวด กับข้าวดีๆ ทำให้เขามีความสุขเท่านี้ก็ถือว่าเรื่องหนี้บุญคุณเป็นอันจบไปหลี่นาต้องแต่งกับครอบครัวร˹ารวยถึงจะดี!ฉินเฉาจะไปรู้ความคิดนี้ของซูเม่ยที่ไหนกัน ตัวเขาเพียงต้องการอยากจะช่วยหลี่นาด้วยใจบริสุทธิ์เพียงเท่านั้นหลังจากออกจากตึกมา เขาก็ไม่รู้แล้วว่าอู๋ยี่หมิงวิ่งไปไหน แต่นี่ก็ไม่อาจทำให้ฉินเฉาต้องลำบากได้ เขาแอบเรียกเปลวเพลิงสีดำออกมาจากนั้นก็ยัดเข้าท้องตัวเองไป“วิชาอัญเชิญเก้าเร้นลับ รวมร่าง…..”หมาปีศาจเก้าเร้นลับรวมร่างเข้ากับร่างของเขา ทันใดนั้น ประสาทสัมผัสด้านกลิ่นของฉินเฉาก็เฉียบ
