ทำให้อาจารย์ชิเทียนแทบจะคงสีหน้าไว้ไม่อยู่ แต่ถึงยังไง ตัวเขาก็เป็นผู้ศึกษาพระธรรม ทั้งยังไม่ใช่คู่ต่อสู้ของฉินเฉา ดังนั้นจึงได้เพียงเอ่ยสรรเสริญพระโพธิสัตว์ข่มความโกรธไว้ แล้วพูดต่อว่า“แต่ประสกฉินเคยคิดบ้างมั้ย? ตัวเจ้าที่ฝึกฝนเส้นทางปีศาจ ส่วนประสกเสี่ยวซูเป็นผู้ฝึกตน ปีศาจและคนไม่อาจอยู่ร่วม ประสกต้องการเป็นศัตรูกับทั้งโลกฝึกตนหรือยังไง?”“เป็นศัตรูกับทั้งโลกฝึกตนแล้วยังไง!”ฉินเฉาเงยหน้าขึ้น ชี้ขึ้นไปบนฟ้า “ตัวฉัน ฉินเฉาอยู่ที่นี่ ถ้าใครไม่เห็นด้วย ให้มาหาฉันได้! ส่วนซูจีนั้น ฉันต้องแต่งกับเธออย่างแน่นอน!ถ้ามีคนขัดขวาง ฉันจะจัดการคนที่ขวางหน้าให้หมด!”ท่าทางของฉินเฉาตอนนี้ทรงพลังเสมือนเทพปีศาจ ซูเฟยที่อยู่ใกล้ๆ ต้องมองอย่างแข็งค้างเสี่ยวไป๋ทอดถอนใจ นายท่านฉินนี่ช่างไม่เกรงกลัวอะไรจริงๆ ตัวของเขาทำให้ผู้คนคาดหวังอนาคตที่สดใส“ประสกฉินช่างมีจิตใจที่กล้าหาญนัก” แม้แต่อาจารย์ชิเทียนยังถูกคำพูดของฉินเฉากดข่ม “ถ้างั้นอาตมาคงทำได้เพียงอวยพรให้ประสกฉิน วัดเป่าไต้เขาซงซานของพวกเราก็ดี ทุกคนต่างก็ฝึกฝนธรรมะกลั่นเกลาจิตใจ สำหรับเรื่องนี้ พวกเราไม่ได้ต่อต้านอะไร เมื่อสองวันก่อน ฝ่าเซียงได้ลาสิกขากลับสู่เพศฆราวาสแล้ว แม้ว่าจะเป็นเรื่องน่าเศร้า แต่พวกเราก็ทำได้แค่เพียงแอบอวยพรให้พวกเขา”“หา?” ฉินเฉาตกใจ “ท่านจะบอกว่าฝ่าเซียงกลับเป็นฆราวาสแล้ว? เป็นไปได้ยังไง อย่างเจ้าโล้นนั่นน่ะนะ…..”“อามิตตาพุธ…
