อ้?”บนหน้าของซูเซียงปิงใส่แว่นกันแดดอยู่ ทำให้ไม่มีใครเห็นสีหน้าของเขาชัดเจน เขาไม่ขยับกาย พูดเบาๆ ว่า “พาเขามาทำไม? กว่าจะครบเวลาหนึ่งปียังอีกนาน”“คืออย่างนี้ครับคุณพ่อตา ผมเก็บเงินได้ครบห้าล้านแล้ว”คำว่าคุณพ่อตาของฉินเฉาทำให้ซูเฟยตกใจแทบเป็นลมส่วนคุณซูก็ร่างกายสั่นอย่างเห็นได้ชัด แทบตกจากเก้าอี้“เจ้าหนู อาหารกินมั่วได้ แต่คำพูดจะพูดมั่วๆ ไม่ได้นะ ฉันไม่ใช่คุณพ่อตาของแก ฉันยังไม่ยอมรับ”“ถึงยังไงผมก็จะแต่งกับซูจี เรียกคุณว่าคุณพ่อตาก็ถูกแล้ว” ฉินเฉาที่หนังหน้าหนาพูดราวกับซูจีเป็นของเขาแล้ว“ฮึ่ม!” ซูเซียงปิงพ่นลมออกจมูก “เจ้าหนู แกบอกว่าทำตามข้อตกลงของเราแล้วใช่มั้ย ไหนล่ะหลักฐาน?”“เสี่ยวไป๋”ฉินเฉาโบกมือ เสี่ยวไป๋เดินเข้ามา จากนั้นก็ไม่รู้ว่าตั้งแต่เมื่อไหร่ ในมือของเสี่ยวไป๋ก็มีกระเป๋าสีดำในมือในนี้มีโต๊ะกลมสีขาวที่ดูหรูหราอยู่เสี่ยวไป๋วางกระเป๋าลงบนนั้น จากนั้นก็เปิดออกสายตาของทุกคนมารวมกันที่กระเป๋าใบนี้ อยากจะดูว่ามันมีอะไรพวกเขาเห็นข้างในเต็มไปด้วยแบงก์สีเขียว“ผมกลัวว่าเงินหยวนจะไม่พอ ดังนั้นจึงได้เปลี่ยนเป็นเงินดอลลาร์ทั้งหมดนี้ 5 ล้าน คุณพ่อตาอยากจะนับดูมั้ย?”ฉินเฉากลัวว่าถ้าเขาใช้เช็ค ซูเซียงปิงจะไม่เชื่อ ดังนั้น เขาจึงให้เสี่ยวไป๋เก็บเงินสดห้าล้านไว้ในมิติของเธอเขาแทบจะเอาทองคำแท่งมา แต่กลัวว่าตัวเขาจะดูเหมือนพ่อค้ายาก็เลยไม่ทำ“บอส เป็นเงินห้าล้านจริงๆ ครับ”บอดี้การ์ดที่เข้