“นี่ คำพูดนี้มัน…..”ฉินเฉาพูดไม่ออก“คุณซูเข้าใจผิดแล้วค่ะ”เสี่ยวไป๋พลันเริ่มแนะนำตัวฉินเฉาอย่างภาคภูมิใจ“คุณฉินตอนนี้ไม่ได้เป็นผู้ช่วยผู้จัดการในบริษัทเหยี่ยวฟ้าอีกต่อไปแล้ว” เสี่ยวไป๋พูดอย่างจริงจัง “คุณฉินตอนนี้เป็นประธานต้าฟากรุ๊ปเป็นหัวหน้าตระกูลอันชิงในประเทศญี่ปุ่น ยิ่งกว่านั้น ยังเป็นพันธมิตรกับตระกูลอ้าวกานและตระกูลโกเซน แค่คำพูดเดียวของเขา ก็มีผลต่อเศรษฐกิจของประเทศจีน และประเทศญี่ปุ่น ดังนั้น ดิฉันในฐานะผู้ช่วยไม่อาจเอื้อมมีความคิดแบบนั้นหรอกค่ะ”“ประธานต้าฟากรุ๊ป?”ซูเฟยมองชายตรงหน้าด้วยความตกตะลึง“อืม!” ฉินเฉาพยักหน้า“หัวหน้าตระกูลอันชิง?”ในใจซูเฟยคิด เจ้านี่ไปเป็นหัวหน้าตระกูลของตระกูลในประเทศญี่ปุ่นได้ยังไง?“อืม”ฉินเฉาพยักหน้าถ้าจะพูดให้ถูกล่ะก็ ตัวเขาเป็นบอสที่อยู่เบื้องหลังสามตระกูลใหญ่ของญี่ปุ่นโกเซน ชิโยะ, อ้าวกาน เคโกะ พวกเธอต่างเป็นผู้หญิงของเขา“ฉันไม่เชื่อ อย่าว่าแต่พ่อฉันเลย….”ซูเฟยส่ายหัว “ฉินเฉา นายอย่าหลอกฉันนะ”“ผมไม่ได้หลอก” ฉินเฉามองไปที่ซูเฟยพร้อมกับยืนยัน “เงินห้าล้านที่พ่อคุณตั้งเงื่อนไขให้กับผม ตอนนี้ผมทำสำเร็จแล้ว ดังนั้น บอสซูผมอยากจะให้คุณช่วยหน่อย ช่วยให้ผมได้พบพ่อคุณที ผมต้องแย่งซูจีของผมกลับมา!”ซูเฟยนั่งนิ่ง ดวงตาสีฟ้าหลังแว่นไม่รู้ว่ารู้สึกยังไง จ้องไปที่ฉินเฉาผ่านไปเกือบชั่วโมง ในที่สุดเธอก็เปิดปากขึ้น“ก็ได้ ฉินเฉา ฉันจะช่วยนายเป็นครั้งสุดท้าย”
