บการเต้นรำที่งดงาม“ไม่ดีแล้ว!”ฮัวเหนียงรู้ว่าตอนนี้ไม่สามารถออมมือได้แล้ว เธอตะโกนไปหาไป๋เจี่ยวเจียว“เจี่ยวเจียว ถ้าเจ้ายังไม่ไปอีก หลังจากนี้ไม่ต้องมาเรียกข้าว่าศิษย์พี่!”ฝ่าเซียงก็เห็นท่าไม่ดี เพราะว่าบนฟ้า ตอนนี้มีพลังสายหนึ่งที่น่าสะพรึงที่ยิ่งมายิ่งทรงพลังเขารีบอุ้มไป๋เจี่ยวเจียวทันที โดยไม่สนว่าเธอจะดิ้นยังไง ทำได้เพียงพูดกับฮัวเหนียง“ด้วยความช่วยเหลือของประสก เราจะกลับมาพบกันอีก”จากนั้นก็กลายเป็นลำแสงสีทองที่โอบอุ้มลำแสงสีขาวไว้ จากนั้นก็กลายเป็นลำแสงหายไป“จะหนีไปไหน!”ตงฟางอิ๋งแน่นอนว่าไม่ยอมปล่อยให้ชายหญิงคู่นี้ไป เธอโบกมือจากนั้น ท้องฟ้าก็ถูกเมฆดำเข้าปกคลุม“ค่ายกลสายฟ้า! ปลดปล่อย!”เปรี้ยง เปรี้ยง เปรี้ยง!จากฟ้าโปร่ง เมฆลอยเอื่อย ตอนนี้กลับเต็มไปด้วยเมฆครึ้ม พร้อมทั้งสายฟ้าที่กระหน˹าลงมา ล้อมรอบพื้นที่ร้อยเมตรกลายเป็นกรงฝ่าเซียงและไป๋เจี่ยวเจียวที่กลายเป็นลำแสงชนเข้ากับสายฟ้าสองสายราวกับชนใส่กำแพงที่มองไม่เห็น จากนั้นสายฟ้าก็ระเบิดออกมาฟาดใส่พวกเขา ทำให้พวกเขาต้องคืนร่าง แล้วตกลงมาที่พื้น“ฮึ่ม!”ตงฟางอิ๋งยิ้มอย่างพอใจ “เผชิญหน้ากับตระกูลตงฟาง ใครก็ไม่สามารถหลุดรอดไปจากอำนาจสายฟ้าของเราได้หรอก!”“พวกเจ้าไปเร็วเข้า”ในตอนนี้เอง สีหน้าของฮัวเหนียงในที่สุดก็สงบนิ่ง เธอยืนตรงหน้าฝ่าเซียงและไป๋เจี่ยวเจียว พูดด้วยสีหน้าไม่ร้อนไม่เย็น“ที่นี่ ข้าจัดการเอง”หลังจากพูดจบ เธอก็สะบัดชายเสื้
