“นายท่านฉิน?”ในห้องโดยสาร เสี่ยวไป๋ที่แกล้งทำเป็นอ่านหนังสือพิมพ์ ทันใดนั้นก็รู้สึกว่ามีบางคนลอยเข้ามาในร่างของนายท่านฉิน ทันใดนั้นก็ถามขึ้นมาเสียงเบากลิ่นอายที่น่ากลัวข้างนอกหายไปแล้วเมื่อกี้นี้เหมือนจะเป็นนายท่านฉิน แต่ก็รู้สึกว่าเหมือนไม่ใช่ฉินเฉาที่นั่งหลับตาอยู่ เมื่อได้ยินเสียงของเสี่ยวไป๋ ก็เปิดตา จากนั้นก็มองไปที่เธอเสี่ยวไป๋กลืนน˺าลาย เพราะตาที่จ้องมาที่เธอเป็นสีเขียวตาปีศาจ!การต่อสู้ก็จบไปแล้ว ทำไมนายท่านฉินยังเปิดใช้ดวงตาปีศาจนี้อีก?แต่ไม่รอให้เธอตอบสนอง ร่างของฉินเฉาก็เคลื่อนไหวเบาๆ ในมือของเขามีของสิ่งหนึ่งสีฟ้า ดันเข้าไปในหน้าอกของเธอ“นายท่านฉิน…..นี่มัน…..” ไม่รอให้เสี่ยวไป๋เข้าใจว่าเป็นเรื่องอะไรทันใดนั้นร่างของเธอก็สั่นเทิ้มจากนั้น พลังแปลกๆ สายหนึ่งก็เริ่มรุกรานเข้ามาในร่างของเธออย่างดุดันเสี่ยวไป๋ที่นั่งอยู่พลันเงยหน้าขึ้นฟ้าตาทั้งคู่ของเธอเปล่งแสงสีขาวกลุ่มหนึ่งออกมาแม้กระทั่งเครื่องบินยังสั่น กัปตันยังคิดว่าเครื่องบินเจอเข้ากับพายุเวลานี้ ร่างของเสี่ยวไป๋อยู่ในสภาพประหลาดอย่างมาก เธอรู้สึกว่าร่างของเธอถูกพันธนาการไว้ แต่ไม่นาน พันธนาการนั้นก็คลายออกหลัวเต๋อมองการตอบสนองของเสี่ยวไป๋ ในใจเขาก็รู้สึกถึงพันธนาการสายหนึ่งที่ผูกเข้ากับเธอ ในใจก็พลันเข้าใจกระจ่างจริงๆ ด้วย หุ่นเชิดปีศาจที่ได้รับวิญญาณเซียนเข้าไป จะสูญเสียการควบคุมตัวเองไปถ้าคนทั้งสองไม่ได้รักกันด้วยใจ
