“เจ้ามีพลังเทพ ต่อให้เขาเป็นทหารจากโลกเซียนก็ไม่อาจทำอะไรเจ้าได้! ตราบเท่าที่เจ้าใช้พลังที่ไม่อาจทำลายได้ออกมา!”“ฉัน….ฉันมีพลังนั่นที่ไหนกัน…..” ร่างวิญญาณแรกก่อตั้งของฉินเฉายิ่งมายิ่งอ่อนแอ ร่างของเขาเริ่มจะคงสภาพวิญญาณไว้ไม่อยู่เข้าไปทุกที เหมือนกับเปลวเทียนที่ใกล้จะดับ“เจ้าโง่! เจ้าไม่สามารถยอมแพ้แบบนี้ได้! ไม่อย่างงั้นเจ้าจะตาย!เจ้าจะตายได้ยินมั้ย!”ถ้าวิญญาณแรกก่อตั้งของฉินเฉาถูกทำลาย เขาจะตายหลัวเต๋อที่ถูกผนึกมาหลายพันปี ในที่สุดก็พบร่างต้นที่เขาพอใจได้แม้ว่าทั้งสองจะไม่อาจรับมือได้ แต่ยังไง พูดไปแล้ว เจ้านี่ก็เป็นถึงผู้สืบทอดพลังเทพ ตราบเท่าที่เขาฝึกจนสำเร็จ เพียงแค่คิดก็สามารถคืนชีพตนได้แล้วแต่ช่างน่าสงสารที่เจ้าหนูนี่ไม่มีสัญญาณอะไรที่พอจะบ่งบอกได้ว่าจะประสบความสำเร็จ ทุกวันเอาแต่ยุ่งกับเรื่องไม่เป็นเรื่อง ไม่เคยคิดถึงเรื่องฝึก ยิ่งกว่านั้น ยังอยากจะเพิ่มพื้นฐานฝึกตนให้ไปถึงขั้นกายทองคำเร็วๆ โดยไม่คำนึงถึงความมั่นคงของพื้นฐานเพื่อที่จะคืนชีพตัวเอง หลัวเต๋ออดคิดถึงเรื่องฉินเฉาขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้ส่วนจะให้เขาควบคุมร่างฉินเฉา พลังของเขาก็ไม่ต่างกับฉินเฉา ทั้งยังไม่สามารถใช้วิชาของฉินเฉาได้ ดังนั้น มันก็ยังตายอยู่ดี“โอ้ ถ้าสามารถทำให้หลัวเต๋อฟื้นพลังกลับมาได้ ชัยชนะก็เป็นของฉันแล้ว…..”ฉินเฉาผุดไอเดียขึ้นมาขณะที่กำลังจะถูกทำลาย“ผายลม เจ้าหนู เจ้ากำลังฝันอยู่หรือไง!”หลัวเต๋อคำรา
