“แอนนา! เธอทำอะไร!”เซลิน่าตกใจ“ดอกไม้น˺า” ซูจียักไหล่ จากนั้นก็หันกลับไปที่เตียง ขึ้นไปนอนพิงหัวเตียงแล้วอ่านหนังสือของเธอต่อ“เธอนี่มันบ้าจริงๆ!”เซลิน่าส่ายหัว จากนั้นก็หยิบผ้าขนหนูสะอาดๆ เดินลงบันไดไปเธอเดินลงไปข้างล่าง จากนั้นก็เช็ดผมให้กับจิมที่น่าสงสารด้วยตัวเองจิมมีสภาพน่าหดหู่ กีตาร์มีน˺าเข้าไป ไม่สามารถเล่นเพลงให้เสียงน่าฟังได้อีกยังไงก็ตาม นี่ก็ไม่สามารถขัดขวางเขาในการจีบสาวงามคนนี้ได้“แอนนา!” ขณะที่เซลิน่ากำลังเช็ดผมให้เขา เขาก็พลันตะโกนออกมา พร้อมกับชูหมัดขึ้น “ฉันจะไม่ยอมแพ้! ฉันต้องให้เธอกลายมาเป็นเจ้าหญิงของฉันให้ได้!”เสียงทะลุหน้าต่างลอยเข้าหูซูจี เธอถอนหายใจอย่างเหนื่อยหน่ายจากนั้นก็มองออกไปที่ก้อนเมฆที่ลอยอ้อยอิ่งอยู่บนฟ้าสีหน้าของเธอดูซีดเซียว เอามือกุมอกตัวเองเบาๆ“ฉินเฉา เมื่อไหร่นายจะมาหาฉัน…ฉันคิดถึงนายจริงๆ ….”ฉินเฉาของเธอตอนนี้กำลังนั่งเครื่องบินกลับซู่หนาน และกำลังรับการโจมตีจากคำพูดของเฉินซินเครื่องบินบินขึ้นมาถึงชั้นเมฆ ดังนั้น มันจึงปลอดภัยแล้ว เหล่าผู้โดยสารพากันถอดเข็มขัด จากนั้นก็เดินและพูดคุยกันได้ปกติแล้ว“คุณฉิน หลังจากนี้ได้โปรดตอบคำถามของฉันที่เป็นตัวแทนหลัวชิงหลินด้วย!”เฉินซินที่ด้านข้างยังคงเหน็บแนมไม่หยุด ฉินเฉาอยากจะหาสำลีสักสองก้อนมาอุดหูตัวเองจริงๆเขาล่ะเศร้าจริงๆ ทำไมเฉินซินที่เป็นถึงซูเปอร์สตาร์ จะต้องมาพูดไม่หยุดอย่างนี้ด้วย อยากจะบ้า อยากจ
