“นาย! นาย…..” เฉินซินหดหู่ เธอลืมไปได้ยังไงนะว่าชายคนนี้ ก่อนหน้านี้เคยจนมาก่อน!“ฮึ่ม! ค่าตัวนาย 2000! จะเอามั้ย!”“แน่นอน!” ฉินเฉาพยักหน้า แล้วพูดว่า “2000 ก็ถือว่าเยอะอยู่สามารถซื้อเป็ดย่างได้หลายตัว! เธอต้องเก็บเป็นความลับนะ ฉันล่ะเสียใจจริงๆ”“นายเสียใจทำไม!” เฉินซินพูดอย่างโมโหเฉิงซือที่อยู่ใกล้ๆ มองอย่างอยากรู้ เธออยู่กับเฉินซินมาหลายวัน นี่เป็นครั้งแรกที่เธอเห็นเฉินซินเถียงกับผู้ชายฉินเฉาคนนั้นมีฐานะจริงๆ!บอสใหญ่ข้ามชาติอย่างเขา เฉินซินรู้จักหลายคนแต่ทำไม ทำไมเธอถึงปฏิบัติกับเขาพิเศษกว่าคนอื่น?“เฮ้” ฉินเฉาเอามือถูจมูก จากนั้นก็หันไปพูดกับเสี่ยวไป๋ “เสี่ยวไป๋เมื่อฉันได้เงินมา เราไปหาอะไรเผ็ดๆ กินกัน!”“ค่ะ” เสี่ยวไป๋หัวเราะคิกคัก เงินสองพันก็จะไปหาอะไรเผ็ดๆ กินแล้ว นายท่านฉินนี่ช่างขี้เหนียวจริงๆ“ฉัน ฉันทนนายไม่ไหวแล้ว….” เฉินซินขยับแว่นกันแดดบนหน้าพร้อมกับเอนหลังพิงเบาะ แล้วพูดกับเฉิงซือว่า “ฉันจะพักแล้ว อย่าให้ใครมากวนฉัน! โดยเฉพาะเจ้าคนหนังหนานั่น!”ฉินเฉายักไหล่ จากนั้นก็เริ่มดื่มสไปร์ทของเขาและตอนนี้เอง แอร์สาวผมทองก็เดินส่ายบิดสะโพกมาที่เขา“คุณผู้ชาย เซ็นให้ฉันหน่อยได้มั้ยคะ?”แอร์สาวผมทอง ใช้สำเนียงที่ด้อยกว่ามาตรฐานนิดหน่อยพูดกับเขา“หือ?” ฉินเฉามอง จากนั้นก็โบกมือแล้วพูดว่า “ฉันไม่ใช่ดารา เธอคนนู้น คนที่ใส่แว่นตานั่น ถึงจะเป็นดารา”“ไม่ ไม่ค่ะ ฉันอยากให้คุณเซ็นให้” แอร์สาวผ
