ลินหลินเป็นเพื่อนสนิทกัน เรื่องของเธอ ฉันรู้ทุกเรื่อง! นายทำอย่างนี้ ไม่คิดว่าผิดต่อเธอเหรอ! เธอรอนายมาตั้งห้าปีเชียวนะ!”“ไม่ อย่าเข้าใจผิด….” ฉินเฉารีบพูด“ฉันและหลินหลิน พวกเรามีความคิดของพวกเราเอง….”“ความคิด?” เฉินซินเยาะเย้ย “ฉินเฉา ฉันมองนายผิดไปจริงๆ ครั้งแรกที่เจอกัน ฉันก็คิดว่านายเป็นผู้ชายที่ดี แต่ไม่คิดว่านายจะเป็นอย่างพวกเจ้าใหญ่นายโต หรือพวกลูกคนรวยรุ่นที่สองที่ฉันรู้จัก! เจ้าชู้ นายมันช่างไม่ซื่อสัตย์จริงๆ!”“เธออยากจะพูดยังไงก็พูดไปเถอะ…..”เฉินซินร้อนใจราวกับว่าคนที่นอกใจไม่ใช่แฟนเพื่อนแต่เป็นแฟนเธอ“ถึงยังไง เรื่องของพวกเรา ฉันจะจัดการเอง”“นายจะจัดการยังไง?”เฉินซินไม่ปล่อยไป “ถ้านายจัดการได้ วันนี้คงไม่พาผู้หญิงอื่นมาด้วย นั่งเครื่องเที่ยวบินกลับซู่หนาน แต่ที่ที่นายจะไปคงจะเป็นเมืองจงชวนสินะ!”“ท่านผู้โดยสาร โปรดรัดเข็มขัดด้วยค่ะ เครื่องกำลังจะออกแล้ว”และตอนนี้เอง พนักงานสาวก็ได้เอ่ยเตือนทุกคนเฉินซินก็หยุดคุย จากนั้นก็เดินกลับที่นั่งดีๆ พร้อมกับมีพนักงานช่วยเธอรัดเข็มขัดฉินเฉาไม่พูดอะไรต่อ อย่างรวดเร็ว เขาก็จมอยู่ในห้วงความรู้สึกของตัวเองเขามองออกไปนอกหน้าต่าง มองไปที่ท้องฟ้าสีคราม“บรรยากาศดีจัง”ฉินเฉาพูด“ทีเมื่อกี้ล่ะไม่พูด” เสี่ยวไป๋พูดอยู่ด้านข้าง “เครื่องบินขึ้นแล้ว แรงกดอากาศกำลังเปลี่ยน ฉันต้องปรับจังหวะลมหายใจของตัวเอง”“สำหรับเราแล้ว กฎธรรมชาติไม่ใช่หลักการของเรา”
