กมาว่านายต้องการเท่าไหร่ถึงจะยอมเปลี่ยนที่นั่งให้กับฉัน?”“นายอยากจะแลกจริงๆ?” ฉินเฉาคิดว่าคนคนนี้น่าสนใจจริงๆเพื่อที่จะคุยกับเสี่ยวไป๋ เขาถึงกับวิ่งมาเปลี่ยนที่นั่งกับเขา“ใช่ เพื่อคุณผู้หญิงคนสวยคนนี้ ฉันเต็มใจจ่ายทั้งหมด”บางคนบนเครื่องถูกพวกเขาดึงดูดสายตา เพราะว่าเครื่องยังไม่ขึ้นดังนั้น แอร์จึงยังไม่เข้ามาขัดขวาง“ดี ในกระเป๋านายมีเท่าไหร่ ฉันก็เอาเท่านั้น” ฉินเฉารีบพูดขึ้น “ในเมื่อนายบอกว่าอยากจะจ่ายทั้งหมด ฉันก็ยินดีช่วยนายอย่างเต็มที่”“นาย….” ลอเรนซ์ราวกับถูกคำพูดนี้ทำให้หายใจไม่ออก เขาเงียบไปทันที พร้อมกับมีสีหน้าดูถูก“นี่เพื่อน สิงโตจริงๆ มันไม่พูดมากหรอกนะ นายดูเสื้อผ้าของนายแต่ละชิ้นราคาไม่เกิน 500 อย่าหวังสูงให้มากนัก มีเงินเยอะๆ มันจะไหม้มือเอาได้”หลังจากพูดจบ เขาก็หยิบเงินออกมาสองพัน พร้อมกับปาใส่ร่างฉินเฉา“เงินสองพันนี้นายเอาไปซื้อสูทที่มีระดับดีๆ สักตัว ที่ตรงนี้เป็นของฉันแล้ว ตอนนี้นายไปได้แล้ว”ฉินเฉาเห็นที่หน้าอกเต็มไปด้วยแบงก์ร้อยกระจายอยู่ ทันใดนั้นก็เกิดถอนหายใจในใจขึ้น ฉากนี้ ทำให้เขานึกถึงตอนที่เพิ่งรู้จักกับซูจีในตอนนั้น เจ้าคนที่เรียกว่าประธานหยางอะไรนั่นได้โยนเงินใส่เขาอย่างนี้แหละ แล้วบอกให้เขายกที่นั่งในสวนให้เขาเป้าหมายของเขาคือหาที่ม้านั่งยาวในสวน เพื่อนั่งกินข้าวของเขาในตอนนั้น ดูเหมือนว่าเขาจะโยนให้ 200 หยวน อย่าไปกินข้าวกล่องของตัวเอง ให้ไปหา KFC หรืออ
