ออย่างแน่นอน”“นายท่านฉินล้อเสี่ยวไป๋เล่นอีกแล้ว ให้เสี่ยวไป๋ไปฆ่าคนยังจะง่ายซะกว่า ไปเป็นนักแสดง ฉันไม่ไหวจริงๆ”ฆ่าคน…..ลอเรนซ์เหงื่อไหลอาบ ผู้หญิงคนนี้ต้องล้อเล่นแน่ๆ“เหอ เหอ…..คุณเสี่ยวไป๋คนนี้ ไม่ทราบว่าทำงานอะไร?”ยังไงก็ตาม ด้วยความอยากรู้ ลอเรนซ์จึงเปิดปากถามออกไป“นักฆ่า”เสี่ยวไป๋ตอบออกไป“เหอเหอ….คุณผู้หญิง คุณนี่อารมณ์ขันจริงๆ”หัวของลอเรนซ์เต็มไปด้วยเหงื่อ“ใช่แล้ว นายท่านฉิน โทรศัพท์คุณค่ะ” เสี่ยวไป๋นึกขึ้นได้ หยิบมือถือโนเกียบ้านๆ ของฉินเฉาออกมาจากกระเป๋า ยื่นให้เขาลอเรนซ์มองเห็นแล้วมีความสุข ในใจก็คิดว่า จริงๆ แล้ว เจ้าหนูนี่ยากจนจริงๆ!ผู้หญิงคนนี้ไม่รู้ว่าถูกแกหลอกมาได้ยังไง ฉันต้องช่วยเธอ! แฮ่มสาวงามขนาดนี้ ถ้าให้ฉันปั้นดีๆละก็ บางที เธออาจเทียบได้กับเฉินซินก็ได้เมื่อถึงตอนนั้น ตัวเขาก็เท่ากับเก็บเกี่ยวได้สองเท่า!เมื่อคิดได้อย่างนี้ ลอเรนซ์ก็อดไม่ไหวแสดงสีหน้ามีความสุขออกมาแต่ความสุขของเขาก็ต้องถูกปัดทิ้งไปอย่างรวดเร็ว“ไป เราไปเช็กอินกัน”ฉินเฉาและพวกเป็นธรรมดาที่จะไม่รู้ว่าลอเรนซ์คิดอะไร เขามีงานที่ต้องไปจัดการที่เมืองซู่หนาน ไม่มีเวลามาคุยกับเจ้าผู้จัดการนี่“ทั้งสองคนรอก่อน!”ลอเรนซ์รีบตามไปอย่างรวดเร็ว ปากก็ถามว่า “พวกคุณอยู่ชั้นไหน? ผมจะไปหา เพื่อนัดเจอกันอีกครั้งหน้า”“เรานั่งชั้นเฟิร์สคลาส” ฉินเฉาหันกลับไปพูดกับลอเรนซ์“! นี่มัน!”จากนั้นลอเรนซ์ก็รีบไปอีกทางเพื่อเช็กอิน“
