งไม่เสร็จของเราต่อกัน!”“คะ โครงการใหญ่อะไร?” อู๋ซิ่นกะพริบตางงๆ“ก็แผนการสร้างคนไง” หลังจากพูดจบ อู๋ซิ่นก็ร้องออกมาด้วยความตกใจ ฉินเฉาก็ก้มลงไปช้อนตัวเธอขึ้นมา อุ้มเธอหมุนไปรอบๆหนึ่งชั่วโมง ไม่รู้ว่าฉินเฉาเสียเวลาไปมากแค่ไหนอีก 10 นาที เครื่องจะออก เสี่ยวไป๋ก็แหวกมิติมาปรากฏตัวในท่าอากาศยานเธอและฉินเฉานัดพบกันที่นี่แต่ถึงเวลาแล้ว นายท่านฉินยังไม่ปรากฏตัวเสี่ยวไป๋มองเวลา ในใจก็พูดว่า นายท่านฉินมัวทำอะไรอยู่ ทำไมตอนนี้ยังไม่มา?ทันใดนั้นเธอก็นึกถึงสิ่งที่เห็นในห้องน˺า จากนั้นเสี่ยวไป๋ก็เข้าใจนายท่านฉินจะต้องอยู่กับคุณอู๋แน่ๆ สงครามครั้งนี้ ถ้าไม่ถึงนาทีสุดท้าย เขาจะต้องไม่มาอย่างแน่นอน“คุณผู้หญิง สวัสดีครับ คุณจะไปเมืองซู่หนานใช่มั้ยครับ?”ในตอนนี้เอง ชายวัยกลางคนสวมเสื้อกั๊ก ใส่หมวกไว้บนหัว ไว้เคราแพะ ได้เดินเข้ามาทักทายเสี่ยวไป๋“ค่ะ” เมื่อเสี่ยวไป๋ไม่อยู่ในโหมดนักฆ่า นิสัยของเธอก็เปลี่ยนไปมาก เมื่อคนถาม เธอก็ตอบอย่างเป็นกันเอง“โอ้ คุณผู้หญิง มีใครเคยบอกคุณมั้ยว่า คุณเหมาะที่จะเป็นดารามาก!”ชายเคราแพะพูดด้วยสำเนียงไต้หวัน ค่อนข้างสุภาพ“ไม่ ฉันน่าเกลียดจะตาย” เพราะว่าการจะขึ้นเครื่องบินต้องใช้บัตรปราชาชน ดังนั้น เสี่ยวไป๋จึงปรากฏตัวด้วยรูปลักษณ์ที่แท้จริงดังนั้น ใบหน้าที่ใช้จึงสวยและดึงดูดสายตาจนหลายคนต้องหันกลับมามองชายเคราแพะก็เป็นหนึ่งในนั้น“คุณผู้หญิงถ่อมตัวไปแล้ว!”ชายเคราแพะโบกมือแล
