ต่อให้ผ่านตรุษจีนมาได้ หลังจากนี้ยังมีงานประลองหงเหมินรออยู่อีก“นายท่านฉิน รถมารออยู่ข้างล่างแล้วครับ”ขณะที่อู๋ซิ่นยากนักที่จะได้มีโอกาสอยู่กับฉินเฉา ลูกน้องของมู่หรงเจียงก็ไม่รู้เวล˹าเวลา ได้เดินเข้ามาพูดกับฉินเฉา“ฉินเฉา นาย นายจะไปแล้วเหรอ?”“อืม”ฉินเฉาก้มลงมองเวลา “เครื่องออกสี่ทุ่ม ฉันเหลือเวลาอยู่ชั่วโมงหนึ่ง”เมื่อไม่สามารถใช้กระบี่บินได้ ฉินเฉาจึงทำได้เพียงนั่งเครื่องบินยิ่งกว่านั้น สิ่งที่น่าอึดอัดคือ เสี่ยวไป๋ไม่สามารถไปที่เมืองซู่หนานได้ความสามารถในการวาร์ปของเธอนั้น สามารถไปได้เฉพาะที่ที่เธอเคยไป หรือไม่ก็อยู่ในระยะมองเห็น นอกนั้นก็เป็นที่ที่ฉินเฉาอยู่ ณ ตอนนั้นเพราะฉะนั้น เสี่ยวไป๋ไม่สามารถไปได้ทุกที่ถ้าเธออยากจะไปที่ดวงจันทร์ จำเป็นต้องนั่งยานอวกาศไปที่นั่นครั้งหนึ่งก่อน หลังจากที่เหยียบผิวดวงจันทร์แล้ว เธอจึงจะสามารถเคลื่อนที่ไปมาระหว่างดวงจันทร์ได้ดังนั้น เรื่องไปเมืองซู่หนาน ไม่สามารถให้เสี่ยวไป๋ช่วยได้“นาย นายไปช้ากว่านี้อีกนิดได้หรือเปล่า” ใบหน้าของอู๋ซิ่นอยู่ๆ ก็แดงขึ้นมา “ฉัน ฉันมีของจะให้นายดู”“หือ? อะไร? ทำไมไม่รีบพูดมาล่ะ”ฉินเฉาสงสัย“นายอยากดู หรือไม่อยากดูกันแน่?” อู๋ซิ่นบุ้ยปากท่าบุ้ยปากราวกับเด็กเอาแต่ใจของเธอ ราวกับจะกราชากชีวิตของเขาไป“ดู ดูสิ!” ฉินเฉารีบตอบอย่างไม่รีรอ“นายท่านฉิน ตอนนี้สามทุ่มแล้วครับ!”ลูกน้องคนนั้นไม่รู้จักดูสถานการณ์ เอ่ยเตือนฉินเฉาอู๋ซ
