ินคำนี้ที่สุดหญิงสาวกลัวจนแทบกระโดด เธอเก็บของเข้ากระเป๋า ล้างมืออย่างรีบร้อน จากนั้นก็รีบวิ่งออกไป ราวกับว่าในห้องน˺าไม่ได้มีหนู แต่เป็นปีศาจกินคน“ที่แท้เธอก็พาฉันมาดูหนูหรอกเหรอ” ฉินเฉาล้อแม่วัวสาวไม่พูดอะไร แต่หยิบป้าย “กำลังซ่อม” ที่อยู่อีกด้านออกมาวางหน้าห้องน˺า จากนั้นก็ปิดประตูพร้อมกับล็อกอย่างดีนี่ทำให้ฉินเฉาตกใจโอ้ ผู้หญิงคนนี้จะทำอะไร“เธอ เธอพาฉันมาดูอะไร?” ฉินเฉากะพริบตา“มีฉันอยู่….” อู๋ซิ่นค่อยๆ หันมา จากนั้นก็เดินเข้าไปหาฉินเฉาช้าๆ“นายยังอยากจะมองอย่างอื่นอีกเหรอ…..”มองไปที่อู๋ซิ่นที่แสร้งทำเป็นโปรยเสน่ห์ ฉินเฉาก็พลันกลืนน˺าลายขึ้นมาทันทีผู้หญิงคนนี้ อยากจะทำเหมือนกับวันนั้น!“ไม่ ไม่เอา….”“ฉินเฉา….” อู๋ซิ่นเดินเข้ามา จับแขนเขาไว้ จากนั้นก็พูดอย่างออดอ้อนว่า “นายยังจำได้มั้ย ครั้งนั้น ตอนที่อยู่ในห้องน˺าด้วยกัน นายทำอะไรฉัน….”“ไม่มีอะไร ไม่มีอะไรทั้งนั้น…..ฉันแค่ช่วยล้างหน้าให้เธอเท่านั้นเอง…..”“ไม่ใช่!” อู๋ซิ่นหน้าแดง จากนั้นก็พูดอย่างมั่นใจว่า “พี่สาวจางบอกฉัน ถ้าเป็นผู้ชายปกติ เป็นไปไม่ได้ที่จะทำอะไรฉัน นอกจาก นอกจากว่า…..”“นอกจากว่าอะไร?” ฉินเฉาอยากรู้“นอกจากนกเขาจะไม่ขัน”“เชี่ย!” ฉินเฉาพลันโมโหขึ้นมา “บิดาแข็งแรงดี! ทุกเช้าตั้งโดดเด่น…..ดั่งเสาเดียวค˺าฟ้า”ฉินเฉาพูดอย่างนี้ต่อหน้าหญิงสาว ทำให้เขาพลันเกิดกระอักกระอ่วนนิดหน่อย“เสาเดียวค˺าฟ้า?” อู๋ซิ่นเอียงหัว มองไปที่