“ฉัน ฉัน…..”หานเสี่ยวฟ่านถูกคำพูดของฉินเฉาทำให้พูดไม่ออก“สหายหานเสี่ยวฟ่าน ฉันคิดว่าเธออยู่ในเส้นทางที่ดี เป็นคนดีคนหนึ่ง” ฉินเฉาแสร้งทำสีหน้าเป็นสุภาพบุรุษ แล้วพูดอย่างจริงจังว่า“ชื่อเสียงเลวร้ายของหานห่าวเซวียนในเมืองจงชวน ฉันกลัวว่าเธอจะไม่เคยรู้ เขาเป็นคนที่ทุกคนในเมืองต่างพากันเกลียดชัง เธอรู้มั้ยว่ามีคนมากแค่ไหนที่พากันหวาดกลัวและเกลียดชังนายน้อยจากตระกูลหานของเธอ?”ฉินเฉาพูด จากนั้นก็หยิบไวน์แก้วใหม่จากถาดเด็กเสิร์ฟที่เดินมาใกล้ๆ จากนั้นก็พูดว่า “ดังนั้น ฉันเสียใจ เสียใจอย่างมาก เพราะว่าฉันอิทธิพลของหานห่าวเซวียนจึงถูกทำลาย สิ่งที่เขาสร้างมาได้พังทลายแต่เขาก็ทำเรื่องชั่วร้ายมามาก ฉันไม่ได้ต้องการชีวิตของเขา และเธอในฐานะที่เป็นพี่สาวของเขา ฉันจึงอยากจะแนะนำอะไรบางอย่าง ดูแลน้องชายเธอให้ดี ฉันไม่รับประกันว่า ครั้งหน้าที่เจอเขา ฉันจะปล่อยให้เขามีชีวิตรอดต่อไปมั้ย”“นายนี่มันชั่วจริงๆ!” หานเสี่ยวฟ่านที่มีผมยาวระแก้ม จ้องฉินเฉาพร้อมกับกัดฟัน “นายพูดกับฉันอย่างนี้เหรอ น้องชายของฉันกลายเป็นคนที่น่าสงสาร แต่ว่านายก็ยังอยากจะทำอะไรกับเขาอีก?”“โปรดยกโทษให้ฉันด้วย” ฉินเฉายักไหล่ จากนั้นก็พูดอีกว่า “ฉันเป็นประเภทตัดรากต้องถอนโคน ไม่ต้องการให้เขาฟื้นคืนมาใหม่ ดังนั้นถ้าให้ฉันเลือก ฉันเลือกจะจัดการเขาตั้งแต่ที่ยังเป็นหน่ออ่อน ก่อนที่จะทันได้ทำอันตรายคนอื่นอีก”“ถ้านายกล้าลงมือกับน้องชายฉัน ฉ
