ลังจากพูดจบ ฉินเฉาก็ยื่นมือออกไป “ในเมื่อคุณหนูหานให้เกียรติ งั้นเราก็มาดื่มด้วยกัน หวังว่าบุญคุณความแค้นแต่ก่อนคงจะหายไปกับแก้วนี้”“ดื่ม” หานเสี่ยวฟ่านยื่นแก้วไวน์ในมือซ้ายให้ฉินเฉา “แต่เรื่องให้ลืมบุญคุณความแค้นคงจะเป็นไปไม่ได้ หึหึ นายรู้จักกระทั่งให้จางเชียงทรยศ หักหลังน้องชายของฉัน จนทำให้เสี่ยวเซวียนต้องหมดตัวเสียหายมหาศาล ถ้าไม่ใช่เพราะตระกูลฉันพอจะมีอิทธิพลอยู่นิดหน่อยป่านนี้เขาคงถูกส่งตัวขึ้นศาลแล้ว ตอนนี้เสี่ยวเซวียนหมดกำลังใจ ทุกวันเอาแต่พูดทำไมถึงเป็นแบบนี้ ขณะที่พูดกับพี่สาวอย่างฉัน”“อาจจะเป็นเพราะสวรรค์ลงทัณฑ์เขาก็ได้ คนเลวย่อมไม่อาจมีชีวิตที่ดีได้” ฉินเฉาพูดออกมาเบาๆ“ทำให้ตระกูลหานของเขาแทบสิ้นเนื้อประดาตัวเกือบจะพังทลายไม่ใช่ว่านายก็เป็นคนเลวด้วยเหมือนกันเหรอ? นายท่านฉิน?”“ฉัน?” ฉินเฉาพลันยิ้มออกมา “ฉันจะไม่พูดว่าฉันเป็นคนดียิ่งกว่านั้น ฉันทำลายตระกูลหานไปตระกูลเดียว เธอยังทนไม่ได้ เธอเคยรู้บ้างมั้ย ว่ามีคนตั้งเท่าไหร่ ที่น้องชายของเธอทำลายครอบครัวของพวกเขาไป นอกจากนั้นยังทำลายคู่รักให้แยกจากกันอีก?”
