้การ์ดหิ้วปีก “บอกฉันมา อู๋ซิ่นอยู่ที่ไหน”“ฉัน ฉันไม่รู้จริงๆ!”ถังอ้าวรู้ว่าเรื่องนี้ นอกจากตายแล้ว ตอนนี้ต้องทำเป็นไม่รู้ไม่อย่างนั้น ที่นี่มีตำรวจมากมาย เรื่องที่ตัวเองเผาร้านอาหาร ลักพาตัวเจ้าของร้าน ถ้าพวกเขาไม่จับเขาก็แปลกแล้ว!“ไม่รู้เหรอ?” ฉินเฉาแสยะยิ้ม “ดี ฉันไม่รังเกียจที่จะส่งคนไปนรกเพิ่มอีกคน”ฉินเฉาพูดจบก็ยื่นบุหรี่ให้บอดี้การ์ดทั้งสอง “พี่น้องทั้งสอง รบกวนช่วยพาเขาไปที่ที่ไม่มีคนหน่อย”“พี่ฉินเกรงใจไปแล้ว” ก่อนหน้านี้ บอดี้การ์ดสองคนนี้เคยทำงานร่วมกับฉินเฉา “เพียงแค่พี่ฉินบอก ต่อให้พวกเราต้องโยนเจ้านี่ลงแม่น˺าจื่อชวนเพื่อเป็นอาหารปลาก็ไม่มีปัญหา”หัวใจถังอ้าวเต้นแรง จิตใจคนพวกนี้ชั่วร้ายเกินไปแล้ว ถึงกับพูดเรื่องฆ่าคนกลางวันแสกๆ!“นายทำแบบนี้ไม่ได้! นายยังเห็นกฎหมายบ้านเมืองอยู่ในสายตาอยู่มั้ย?”ถังอ้าวทิ้งน˺าหนักตัว พร้อมพยายามดิ้น อยากจะหลุดไปจากมือของบอดี้การ์ดทั้งสองแต่บอดี้การ์ดของตระกูลเหลียวเป็นหัวกะทิระดับหนึ่งต่อร้อยทั้งนั้นทั้งสองคนยังคงนิ่ง มือของพวกเขาราวกับคีมหนีบ จับร่างของถังอ้าวไว้อย่างมั่นคง ทำให้เขาดิ้นไม่หลุด“กฎหมายบ้านเมือง?” เมื่อฉินเฉาได้ยินคำนี้ ก็อดไม่ได้ต้องยิ้มออกมา “คนอย่างนาย ถังอ้าวก็รู้จักคำว่ากฎหมายบ้านเมืองด้วย?”“แน่นอน! ฉันเป็นปราชาชนผู้รักษากฎหมาย!”ถังอ้าวพูดออกมา“ดี ถ้าคนที่เผาร้านอาหาร ลักพาตัวสาวน้อยนั้นเป็นปราชาชนผู้รักษากฎหมาย” ฉินเฉาแ
