็นอย่างยิ่ง“อ๊า!”จิ้งฉู่ฉีเอามือกุมแขนข้างที่ขาดของตัวเอง ใบหน้าที่งดงามบิดเบี้ยวไปมาด้วยความเจ็บปวด“ฉันจะฆ่าแก! ฉันจะฆ่าแก!”แขนก็เสียไปแล้ว ยิ่งกว่านั้นแรงก็สู้ไม่ได้ ถ้าอยากจะสู้ ก็ต้องใช้วิชาจิ้งฉู่ฉีเข้าไปซ่อนอยู่หลังฟินิกส์ทองคำ ขณะที่เอามือกุมแขน ก็บินถอยหลังออกไป“ไม่เข้ามางั้นเหรอ?” กระบี่สีทองเล่มเล็กบนหน้าผากฉินเฉาเปล่งแสงออกมา จากนั้นเขาก็ฟันลมปราณกระบี่จากบนลงล่าง สร้างความหวาดกลัวให้กับจิ้งฉู่ฉีขณะที่เพิ่งจะฟื้นคืนความกล้าและความเกลียดชังจากการเสียแขนไป ทันใดนั้น สิ่งเหล่านั้นก็พลันสลายไป“นาย นายจะทำอะไร!”จิ้งฉู่ฉีเรียกฟินิกส์ของเธอมารับ พร้อมกับพาเธอหนีไป“ฉันก็จะส่งเธอไปนรกยังไงล่ะ!” ฉินเฉายื่นมือออกไป พร้อมกับทำท่าคว้าจับไปทางจิ้งฉู่ฉี ทันใดนั้น จิตก่อเกิดก็ได้ทำการตรึงร่างของจิ้งฉู่ฉีไว้ฟินิกส์ตัวนั้นร้องอยู่สองครั้ง จากนั้นก็สลายไปกลางอากาศจิ้งฉู่ฉีที่เอามือกุมแขนมองไปที่ฉินเฉาที่ยืนอยู่บนฟ้าด้วยอาการกลั้นหายใจครั้งนี้ ฉินเฉาไม่ได้ดูคล้ายเทพปีศาจ แต่กลับคล้ายเหล่าเซียนอมตะ“ปล่อย ปล่อยฉันไปเถอะ….” จิ้งฉู่ฉีพูดขอร้อง “ฉัน ฉันไม่กล้าตอแยนายอีกแล้ว ฉันเต็มใจเป็นสุนัขรับใช้นาย ตราบเท่าที่นายไม่ฆ่าฉัน!”จากสายตาของจิ้งฉู่ฉีตอนนี้ พลังของฉินเฉาในตอนนี้ไม่รู้ว่าสูงกว่าเธอไปกี่ขั้น“เธอยังคิดว่าจะมีชีวิตรอดไปอีกเหรอ?” ฉินเฉาเบ้ปาก “การขอร้องของเธอไม่มีผลอะไร การที่เธอเข้ามาในบ
