ายสองอันโคจรอย่างรวดเร็วจากนั้นก็พุ่งขึ้นฟ้าไปสีทองและสีดำจิ้งฉู่ฉีอดป้องหน้าตัวเองไม่ได้ จากนั้นก็มองลงไปที่ร่างของชายที่ถูกยิงทะลุด้วยสีหน้าแตกตื่นเสียงโครมครามที่ดังมาจากข้างล่าง หรือว่าเขายังมีชีวิตอยู่?ยิ่งกว่านั้น ดูท่าทางแล้วจะยังแข็งแรงดีอีกด้วย?“ยัยหนู เจ้าหาที่ตายให้ตัวเองซะแล้ว!”แม้จะเป็นปากของฉินเฉา แต่คำพูดที่พูดออกมากลับเป็นคำพูดแบบเก่า“หลัวเต๋อ คืนร่างให้ฉัน!”ไม่ทันให้จิ้งฉู่ฉีตอบ ร่างของฉินเฉาก็พูดขึ้นมาซะก่อน“เจ้าหนู เรื่องนี้ให้เป็นหน้าที่ข้าเอง!”“แม่ง นี่เป็นร่างของฉัน ฉันจะสู้เอง!”นี่เป็นครั้งแรกที่จิ้งฉู่ฉีเห็นคนทะเลาะกับตัวเองแต่เธอก็ไม่สามารถยิ้มออกมาได้ เพราะว่าได้มีพลังที่น่าตกใจได้แผ่ออกมามันเป็นราวกับพายุทอร์นาโด ตัวเธอก็ถูกพัดปลิวขึ้นไปด้วยพลังนี้แต่ฉินเฉานั้น ได้จับไรเฟิลสีทองที่แทงทะลุท้อง แล้วค่อยๆ ดึงออกมาอย่างช้าๆเขาเหมือนกับว่าไม่รู้จักความเจ็บปวด มองลงไปที่ช่องท้องที่มีเลือดไหลออกมา พร้อมกับแสยะยิ้มอย่างประหลาดชุดสูทท่อนบนที่เขาสวมอยู่ขาดเป็นชิ้นๆ เผยให้เห็นกล้ามเนื้อที่แข็งแกร่งที่ซ่อนอยู่ข้างในยังไงก็ตาม ท้องของเขายังมีหลุมเลือดอยู่ มันดูน่ากลัวมาก แม้แต่ลำไส้ก็ยังไหลออกมาแต่อย่างรวดเร็ว หลุมนั้นก็ได้ถูกเกล็ดสีดำปกคลุม ลำไส้ที่ไหลออกมาก็ถูกม้วนกลับเข้าไปครึ่งร่างของฉินเฉาเริ่มเปลี่ยนแปลงเกล็ดสีดำลุกลามไปทุกที่แขนของเขากลายเป็นกรงเล็บของสัตว์ร้าย